thumb|Koszary 6 batalionu pancernego przy ul. Janowskiej we Lwowie thumb|Bronie Pancerne Wojska Polskiego w 1939 przed wybuchem II wojny światowej thumb|czołg TKS thumb|Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych1 – czołg dowódcy kompanii; 2 – czołg dowódcy 1 plutonu; 3 – czołg dowódcy 2 plutonu; 4 – czołg dowódcy 3 plutonu; 5 – czołgi z 1 plutonu; 6 – czołgi z 2 plutonu; 7 – czołgi z 3 plutonu thumb|Znaki taktyczne malowane na pojazdach pancernych1 – wóz dowódcy szwadronu; 2 – wóz dowódcy 1 plutonu; 3 – wóz dowódcy 2 plutonu; 4 – wóz z 1 plutonu; 5 – wóz z 2 plutonu. thumb|Samochód pancerny wz. 34
6 batalion pancernyNazwa nieoficjalna. Za: Marian Żebrowski, Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947 s. 155 podał, że batalion używał nieoficjalnie nazwy wyróżniającej "Lwowski". (6 bpanc) – oddział broni pancernych Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Batalion był jednostką wojskową istniejącą w okresie pokoju i spełniająca zadania mobilizacyjne wobec oddziałów i pododdziałów broni pancernej. Spełniał również zadania organizacyjne i szkoleniowe. Stacjonował we Lwowie. W 1939, po zmobilizowaniu jednostek przewidzianych planem mobilizacyjnym, został rozwiązany.
Formowanie i zmiany organizacyjne Wiosną 1934 6 dywizjon samochodowy, stacjonujący w garnizonie Lwów, został przeformowany w 6 batalion czołgów i samochodów pancernych. W skład nowego oddziału zostały włączone dwie kompanie czołgów i jedna kompania szkolna z byłego 3 pułku pancernego. W 1935 6 batalion czołgów i samochodów pancernych został przeformowany w 6 batalion pancerny. W maju 1937 baon został podporządkowany dowódcy 2 Grupy Pancernej.
Święto batalionu było obchodzone 15 sierpnia, w rocznicę otrzymania sztandaru i złożenia przysięgi na sztandar.
15 lipca 1939 na uzbrojeniu i wyposażeniu baonu znajdowały się 73 lekkie czołgi rozpoznawcze (tankietki) TK-3 i TKS, 17 samochodów pancernych wz. 1934, 156 samochodów ciężarowych, 24 samochody specjalne, 18 samochodów osobowych, 68 motocykli i 26 przyczepek. Batalion należał do typu I. Stacjonował we Lwowie
Mobilizacja 6 batalion pancerny był jednostką mobilizującą. W 1939 zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" sformował trzynaście pododdziałów broni pancernych:
w mobilizacji alarmowej, grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym i czerwonymOd maja 1939 w grupie czerwonej mobilizowane były 61 dpanc, 61, 62 i 63 skczrozp i kol. sam. osob. nr 61, natomiast w grupie żółtej 62 dpanc, kol. sam. cięż. nr 651 i kol. sam. san. nr 601. od A+36 do A+60: 61 dywizjon pancerny dla Kresowej BK 62 dywizjon pancerny dla Podolskiej BK 61 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych dla Armii „Kraków” 62 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych dla Armii „Modlin” 63 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych dla Armii „Modlin” kolumna samochodów osobowych nr 61 dla odwodu NWWedług Piotra Bauera i Bogusława Polaka kolumna samochodów osobowych nr 61, mobilizowana przez 6 batalion pancerny we Lwowie, przeznaczona została dla Kwatery Głównej Armii "Poznań". Rajmund Szubański podaje, że obok kolumny nr 61 sformować miano również kolumnę nr 71 z przeznaczeniem dla Armii "Poznań". Tej informacji przeczy Piotr Zarzycki, który nie wymienił Kolumny Samochodów Osobowych nr 71 wśród pododdziałów mobilizowanych przez 1 Batalion Pancerny w Poznaniu. – ppor. rez. Dionizy Choraszewski kolumna samochodów sanitarnych PCK typ I nr 601 (Fiat 614) dla Armii „Kraków” kolumna samochodów ciężarowych typ I nr 651 (Ursus) dla Armii „Kraków”
w I rzucie mobilizacji powszechnej od 5 do 7 dnia mobilizacji: kolumna samochodów ciężarowych typ II nr 652 (Berliet) dla Armii „Prusy” kolumna samochodów ciężarowych typ II nr 653 dla Armii „Kraków” kolumna samochodów osobowych i sanitarnych w kraju nr 6 dla OK VI kolumna samochodów ciężarowych w kraju nr 61 dla OK VI
w II rzucie mobilizacji powszechnej: park stały broni pancernych nr 61 dla odwodu NW - kpt. Tadeusz Kannenberg Po rozwiązaniu 6 batalionu pancernego, nadwyżki osobowe i sprzętowe zostały jako Oddział Zbierania Nadwyżek 6 bpanc., skierowane po wybuchu wojny do Ośrodka Zapasowego Broni Pancernych typ III nr 3 w Żurawicy.
Żołnierze batalionu Dowódcy batalionu mjr piech. Janusz Górecki (IV 1934 - XII 1935) ppłk dypl. sap. Mieczysław Józef Wilczewski (1936 - 1937 ? 1938 → komendant SPSap) ppłk dypl. Tadeusz Adam Majewski (1937-1939 → sztab Armii „Karpaty”)
I zastępca dowódcy batalionu mjr kaw. Jan Skawiński (IV 1934 – X 1935) mjr piech. / br. panc. Jerzy Łucki (X 1935 – VIII 1937) mjr br. panc. Bolesław III Sokołowski (1939)
II zastępca dowódcy batalionu mjr sam. Bolesław Wiszniowski (IV 1934 – 31 VIII 1935) mjr sam. Józef Koska (od X 1935) mjr br. panc. Karol Kapałczyński
Podoficerowie batalionu Zygmunt Wilczyński
Organizacja i obsada personalna w 1939 +Obsada personalna batalionu w marcu 1939StanowiskoStopień imię i nazwiskodowódca batalionuppłk dypl. piech. Tadeusz Adam MajewskiI zastępca dowódcymjr Bolesław III SokołowskiII zastępca dowódcymjr br. panc. Karol Kapałczyński †1940 Charkówadiutantkpt. Tadeusz Poliszewskilekarz medycynykpt. lek. dr Eugeniusz Włodzimierz Żegota-Kniaźewskikwatermistrzmjr br. panc. Stanisław Ignacy Drążekoficer mobilizacyjnykpt. Bronisław Walerian OsińskiI zastępca oficera mobilizacyjnegokpt. adm. (piech.) Marian KonarzewskiII zastępca oficera mobilizacyjnegopor. Włodzimierz Seniuta (*)oficer administracyjno-materiałowykpt. Ireneusz Władysław Mikulskizastępca oficera administracyjno-materiałowegochor. Stefan Jan Fliszczakoficer gospodarczypor. int. Stanisław Maria Schnayderdowódca kompanii gospodarczejkpt. Władysław I Czaplińskidowódca plutonu przewozowego OK VIchor. Roman Kazimierz Pierackidowódca plutonu łącznościpor. Włodzimierz Seniuta (*)dowódca kompanii szkolnejkpt. Alfred Wilhelm Wójcińskiinstruktorzypor. Stefan Aleksander Kalińskipor. Michał Józef Kerzdowódca kompanii pancernejpor. Mieczysław Antoni Kosiewiczdowódca kompanii czołgów TKkpt. Stanisław Jan Szapkowskidowódca plutonupor. Stanisław Lesław Marian Niemczyckidowódca szwadronu pancernegokpt. br. panc. Bohdan Gadomski (do 19 V 1939 → 2 bpanc.)dowódca plutonupor. Henryk Pilawskidowódca kompanii motorowejmjr br. panc. Konstanty Ciszowskiinstruktorzypor. Antoni Marian Dzięciołowskipor. Tadeusz Franciszek Dziurzyński chor. Andrzej Apolinary Światlońdowódca plutonukpt. kontr. Cecwadze Wardisani Szakrodowódca kolumny samochodowejkpt. br. panc. Zygmunt Brodowskizastępca dowódcypor. Jan Franciszek Tabaczyńskikomendant parkukpt. br. panc. Tadeusz Teofil Jan Kannenbergkierownik warsztatówkpt. br. panc. Ernest Krystian Walterzastępca kierownikachor. Stanisław Krzywoszyńskikierownik składnicychor. Michał Papieżna stażu we Francjikpt. Stefan I Wojciechowskina kursiepor. Jan Franciszek Rudowskipor.piech. Eugeniusz Hoffmanpor. piech. Czesław Leopold Macuskipor. piech. Władysław Pogorzelski
Żołnierze 6 batalionu pancernego – ofiary zbrodni katyńskiej
Biogramy zamordowanych znajdują się na stronie internetowej Muzeum KatyńskiegoKsięgi Cmentarne – biogramy oficerów. Nazwisko i imięstopieńzawódmiejsce pracy przed mobilizacjązamordowany Babczuk Władysławporucznik rezerwynauczycielGimnazjum w DrohobyczuKatyńDąbrowski Romualdpodporucznik rezerwyinżynier mechanikCharkówGoliński StanisławKsięgi Cmentarne – wpis 5238.kapitan rezerwyinżynier mechanik(e)CharkówGosieniecki ZygmuntKsięgi Cmentarne – wpis 5255.porucznik rezerwyartysta grafik(e)CharkówHoffman Eugeniuszpodporucznikżołnierz zawodowyCharkówKapałczyński KarolKsięgi Cmentarne – wpis 5649.majorżołnierz zawodowy(e)CharkówLubicz-Monkiewicz Antonipodporucznik rezerwyCharkówMaculewicz Wacławkapitan w st. sp.żołnierz zawodowyKatyńMakowicz Aleksanderporucznik rezerwyinżynier dróg i mostówCharkówPodbiński Edwardporucznik rezerwyinżynierKatyń
Symbole batalionu thumb|Wręczenie sztandarów jednostkom artylerii i broni pancernej w Warszawie – defilada; maj 1938 Sztandar Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 marca 1938 nadano batalionowi sztandar. Jak wszystkie sztandary broni pancernych, posiadał on ujednoliconą prawą stronę płatu. Zamiast numeru oddziału, na białych tarczach między ramionami krzyża kawaleryjskiego występował Znak Pancerny. Znak ten był umieszczony również na przedniej ściance podstawy orła.
Na lewej stronie płatu sztandaru umieszczono: w prawym górnym rogu — wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej w lewym górnym rogu — wizerunek św. Michała w prawym dolnym rogu — godło Lwowa w lewym dolnym rogu — odznaka honorowa 6 batalionu pancernego
26 maja 1938 na Polu Mokotowskim w Warszawie Minister Spraw Wojskowych generał dywizji Tadeusz Kasprzycki, w imieniu Prezydenta RP, wręczył sztandar dowódcy batalionu.
Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie.
Odznaka pamiątkowa 4 marca 1938 Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 6 bpancDziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 2 z 4 marca 1938, poz. 15.. Brak jest danych o autorze projektu odznaki. Stanowił ja krzyż maltański, srebrny, oksydowany, emaliowany na czarno. Odznaki wykonywane były w wersjach: oficerskiej – emaliowanej i żołnierskiej – srebrzonej, bez emalii.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bataliony pancerne II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1934 Kategoria:Polskie jednostki pancerne rozwiązane w 1939 Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej we Lwowie