Nowoukrainka (, Nowoukrajinka) – miasto na Ukrainie w obwodzie kirowohradzkim, siedziba rejonu i .
Jest tu .
Opis thumb|Park miejski Przez miasto przepływa rzeka .
Historia thumb|Zabytkowy budynek w mieście Tereny dzisiejszego miasta wchodziły w skład zachodnich krańców Siczy Zaporoskiej, należała do pałanki Bugogardiwskiej w Nowej Siczy (pałanka – jednostka administracyjna armii kozackiej). Właściwie przez wiele stuleci stanowił część Dzikiego PolaТимофієнко В. І. Міста Північного Причорномор'я" в другій половині XVIII ст. К.: Наукова думка, 1984 р. (рос).
Wraz z początkiem wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1768–1774 reduta Pawłowska została założona według „projektu” dowódcy 2. Armii Rosyjskiej, hrabiego Piotra Iwanowicza Panina, z umieszczeniem pierwszej kompanii i siedziby mołdawskiej pułk osadniczy huzarów, utworzony przez kapitana Zvereva z tubylców MołdawiiК. В. Шляховий. Історія формування Кіровоградської області.
Na prawym brzegu rzeki Czorny Taszłyk zbudowano tę samą fortyfikację Czornotaszlyckiego. Praktycznie obie fortyfikacje z dziesięcioma działami na wałach każda tworzyły poważny węzeł obronny. Wokół nich powstały osady o tej samej nazwie, które stały się rdzeniem powstania współczesnego miasta Nowoukrajinka.
W czerwcu 1774 roku akademik Johann Güldenstedt podróżując po guberni elizawietgradzkiej zanotował: "Do 1769 roku miejscowość ta była niezamieszkana, w tym samym roku założono osadę, która obecnie jest ośrodkiem administracyjnym pułku mołdawskiego".
Po utworzeniu osad wojskowych na południu Ukrainy, w 1821 r. Nowopawłówsk został przeniesiony pod oddział 3. Dywizji Ułanów Ukraińskich i tu mieściła się główna siedziba 1. Pułku Ułanów Ukraińskich, dlatego w 1832 r. stanowisko to przemianowano na NowoukrainkęКарта течения рек Днепра и Буга, 1775Карта частей Киевского, Черниговского и других наместничеств, 1787.
W 1857 r. na placówce mieszkało 6346 osób. W 1869 roku zakończono budowę linii kolejowej Odesko-Kremenczuk i wybudowano stację kolejową Nowoukrayinkа.
W mieście urodził się w 1900 Włodzimierz Słobodnik – polski poeta, tłumacz literatury francuskiej, rosyjskiej i radzieckiej, satyryk, autor książek dla młodzieży.
W 1930 roku zaczęto wydawać gazetę№ 2866. Советское село // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986 - 1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.376. Dokładna liczba osób, które zmarły podczas Wielkiego Głodu w latach 1932-1933, nie jest znana. Ale świadkowie oszacowali, że straty drugiej wojny światowej były o połowę mniejsze niż straty podczas Wielkiego Głodu w Nowoukraince.
Status miasta posiada od 1938 rokuНовоукраинка // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 18. М., «Советская энциклопедия», 1974..
Od 2 sierpnia 1941 do 17 marca 1944 miasto okupowały wojska niemieckie.
W 1974 liczyło 21 tys. mieszkańców.
W 1989 liczyło 20 675 mieszkańcówНовоукраинка // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 2. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.42Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
W 2013 liczyło 17 741 mieszkańców.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta w obwodzie kirowogradzkim Kategoria:Rejon nowoukraiński