Jan Łasicki (ur. 1534, zm. po 1599 w Zasławiu) – teolog i historyk polski urodzony prawdopodobnie w Małopolsce.
Życiorys Wyższe studia odbywał za granicą – kształcił się w Zurychu (1557), Bazylei (w 1558 wpisał się na tamtejszy uniwersytet), Paryżu (gdzie towarzyszył Janowi Zborowskiemu), Padwie (w 1560 słuchał wykładów D. Sygoniusza) i w Niemczech. Wróciwszy do kraju krótko przebywał w Wielkopolsce, skąd udał się jako preceptor synów mieszczanina krakowskiego Jana Paczko w kilkuletnią podróż za granicę. Po pobycie w Szwajcarii (w 1564 był świadkiem zgonu Jana Kalwina w Genewie), przebywał przez niemal 2 lata we Francji, a wkrótce odwiedził również Anglię. W roku 1567 studiował na uniwersytecie w Heidelbergu, w 1570 w Heidelbergu i Wittenberdze, w 1571 w Strasburgu, Pradze i Lipsku. Wróciwszy do kraju przebywał w Wielkopolsce. Sprawował wówczas poselstwa dyplomatyczne z polecenia Stefana Batorego. Początkowo kalwin, w 1567 przeszedł do braci czeskich, którym poświęcił największe swe dzieło. W 1603 roku trafił do pierwszego polskiego Indeksu Ksiąg Zakazanych powstałego z inicjatywy biskupa Bernarda MaciejowskiegoPiotr Guzowski, Pierwszy polski indeks ksiąg zakazanych, w: Studia Podlaskie 2002 t. 12, s. 191.. De Russorum, Moscovitarum et Tartarorum religione, sacrificiis, nuptiarum funerum ritu zostało też w 1603 wpisane do rzymskiego Index librorum prohibitorum, jednak usunięto go zeń w 1900.
Pod koniec życia osiadł w Wilnie, następnie przeniósł się do Zasławia pod Mińskiem, gdzie zmarł w pierwszych latach XVII wieku.
Ważniejsze dzieła Główne jego dzieło to Historia de origine et rebus gestis fratrum Bohemicorum w 8 księgach. Siedem z nich zaginęło. Ósma, traktująca o zwyczajach i organizacji braci czeskich, została wydana przez Komeńskiego w 1660 r.Johannis Lasitii Nobilis Poloni, De ecclesiastica disciplina, Moribusque & Institutis, Fratrum Bohemorum memorabilia continens. Cum admonitionibus ad reliquias istius Ecclesiae, & alios, Joh. A. Comenii, Amsterdam . Napisał też kilka pism historycznych, w tym Clades-Dantiscanorum (1578) i Historia de ingressu Polonorum in Valachiam (1584), przełożona na język polski przez Syrokomlę pt. Historja wtargnięcia Polaków na Wołoszczyznę (Petersburg, 1855)Historya wtargnienia Polaków na Wołoszczyznę z Bogdanem Wojewodą, (po którym nastąpił Iwon) i porażce Turków pod dowództwem Mikołaja Mieleckiego i Mikołaja Sieniawskiego, roku 1573 Petersburg ; Mohylew : Nakładem B.M. Wolffa, 1855., De Russorum, Moscovitarum et Tartarorum religione, sacrificiis, nuptiarum funerum ritu, Spirae 1582. Był także autorem pracy o bóstwach żmudzkich: De deis Samagitarum (wyd. 1615, 1627 i 1868).
Przypisy
Bibliografia Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, t. 2 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, s. 479-481
Linki zewnętrzne Dzieła w FBC Dzieła Jana Łasickiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Wittenberdze Kategoria:Polacy umieszczeni na indeksie ksiąg zakazanych Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Kategoria:Historycy I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z braćmi czeskimi w I Rzeczypospolitej Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Polscy pisarze nowołacińscy XVI wieku Kategoria:Polscy prozaicy XVI wieku Kategoria:Polscy teolodzy protestanccy Kategoria:Urodzeni w 1534