Adam Halber (ur. 7 listopada 1948 w Bydgoszczy, zm. 25 lutego 2015 w Warszawie) – polski dziennikarz i polityk, poseł na Sejm I i II kadencji (1991–1997), członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (1997–2003).

Życiorys Syn Zygmunta i Zofii. W latach 60. działał w 16. Warszawskiej Drużynie Harcerzy. W 1966 ukończył XIV Liceum Ogólnokształcące im. Klementa Gottwalda w Warszawie, a w 1972 studia na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Warszawskiej. W latach 1970–1985 był działaczem klubu „Stodoła”. Od 1972 do 1976 był nauczycielem w Technikum Kolejowym w Warszawie. Pracował jako dziennikarz, związany z m.in. z czasopismami „Radar”, „Magazyn Muzyczny”, „Pan”. W latach 1976–1997 współpracował z Polskim Radiem i Rozgłośnią Harcerską (m.in. przy audycjach Muzyka nocą, Sygnały dnia, Lato z radiem). W latach 1976–1985 przewodniczył Krajowej Radzie Prezenterów Dyskotek. Zasiadał w gronie ekspertów w dziedzinie muzyki rozrywkowej w teleturnieju „Wielka gra”.

Sprawował mandat posła na Sejm I kadencji, wybranego z listy Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. Pełnił funkcję wiceprezydenta PPPP. Należał do tzw. frakcji Małe Piwo, przekształconej w 1992 w Koło Poselskie „Spolegliwość”, następnie przeszedł do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Z ramienia tego ugrupowania sprawował mandat posła II kadencji, wybranego z listy ogólnopolskiej kandydując w okręgu warszawskim. Od 1997 do 2003 był członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

W 1993 wystąpił w roli polityka w filmie telewizyjnym Tylko strach w reż. Barbary Sass. [dostęp 2025-02-12].. Na łamach „Tygodnika Angora” redagował cykl Jak powstają przeboje?, w którym przedstawiał historię powstania konkretnej piosenki – polskiej lub zagranicznej, która weszła do kanonu muzyki rozrywkowej. Cykl ten prezentowany był również w formie cotygodniowej audycji na antenie Programu I Polskiego Radia.

Był ojcem Małgorzaty Halber.

Pochowany 6 marca 2015 na warszawskim cmentarzu w Aleksandrowie.

Odznaczenia i wyróżnienia Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”. W 1995 otrzymał nagrodę ZAiKS-u za popularyzację polskiej twórczości.

Pośmiertnie w 2015 odznaczony przez Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wyniki wyborcze Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 1991 Sejm I kadencji nr 37 2861 Mandat uzyskany z listy ogólnopolskiej. 1993 Sejm II kadencji nr 1 419

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Ludzie związani z Rozgłośnią Harcerską Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Aleksandrowie w Warszawie Kategoria:Politycy Polskiej Partii Przyjaciół Piwa Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997) Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Zmarli w 2015