mały|319x319px|Grób Tadeusza Świcarza na cmentarzu Bródnowskim Tadeusz Józef Świcarz (ur. 5 czerwca 1920 w Warszawie, zm. 6 czerwca 2002 tamże) – polski piłkarz (napastnik) oraz hokeista. Reprezentant Polski w obu dyscyplinach.
Przez większość kariery był związany z klubami warszawskimi. Przed II wojną światową był zawodnikiem Skry i Ursusa. Brał udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie został piłkarzem Polonii i w 1946 wywalczył tytuł mistrza Polski. Grał także w Legii (1950–1951 i 1953), Śląsku Wrocław (1951 – wypożyczenie z Legii) oraz Lotniku Warszawa (1951–1952, którego także był trenerem). W reprezentacji debiutował 11 czerwca 1947 w meczu – pierwszym powojennym Polaków – z Norwegią, ostatni raz zagrał w 1949. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 5 oficjalnych spotkań.
Jako hokeista trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza kraju (z Legią). Grał w reprezentacji. Brał z nią udział w igrzyskach w Oslo.
Znany był pod pseudonimem Kostek. W niektórych publikacjach błędnie występuje pod imieniem Konstanty. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 49I-4-2).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hokeiści Legii Warszawa Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Piłkarze RKS Ursus Kategoria:Piłkarze Legii Warszawa Kategoria:Piłkarze Polonii Warszawa Kategoria:Piłkarze Śląska Wrocław Kategoria:Polscy hokeiści na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Oslo 1952) Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie