Daniel Bravo (ur. 9 lutego 1963 w Tuluzie) – piłkarz francuski grający na pozycji defensywnego pomocnika.
W 2001 roku został komentatorem sportowym w stacjach należących do grupy TPS, a w 2007 roku dołączył do grupy Canal+. W latach 2016–2026 pełnił funkcję komentatora w stacji BeIN Sports, po czym został zawieszony w obowiązkach służbowych z powodu seksistowskich wypowiedzihttps://www.ouest-france.fr/sport/football/cest-une-terrible-erreur-daniel-bravo-sexcuse-apres-son-derapage-sexiste-a-lantenne-de-bein-sports-3d46f90a-01fc-11f1-9e89-9e77cb2f3c37.
Kariera klubowa Bravo rozpoczynał piłkarską karierę w małym amatorskim klubie o nazwie JS Cugnaux. W wieku 16 lat trafił do OGC Nice i już 24 lipca 1980 roku zadebiutował w Ligue 1 w przegranym 0:1 spotkaniu z FC Metz. Od początku sezonu był podstawowym zawodnikiem klubu i dość szybko stał się jego gwiazdą, ale w 1982 roku spadł z ligi i sezon 1982/1983 spędził w Ligue 2. Na drugim froncie strzelił aż 11 goli, co spowodowało, że latem 1983 przeszedł do AS Monaco i tym samym powrócił do pierwszej ligi. W pierwszym sezonie gry został wicemistrzem Francji oraz dotarł do finału Pucharu Francji, za to w 1985 roku wywalczył to trofeum, a w lidze zajął z Monaco 3. miejsce. W kolejnych dwóch sezonach w ASM nie osiągnął już więcej sukcesów i w 1988 roku powrócił do Nice, któremu pomógł w utrzymaniu w lidze, a w 1989 roku zajął 6. pozycję.
Latem 1989 Bravo znów zmienił barwy klubowe i został piłkarzem Paris Saint-Germain, ówczesnego wicemistrza kraju. Tam również zaczął grać w pierwszym składzie, jednak w 1990 zajął z nim dopiero 5. pozycję w lidze. Kolejne sukcesy Daniel osiągnął w 1993 roku, gdy został wicemistrzem kraju z PSG, a także wywalczył swój drugi w karierze Puchar Francji oraz dotarł do półfinału Pucharu UEFA. W 1994 roku znów zagrał w półfinale europejskich pucharów, ale tym razem w Pucharze Zdobywców Pucharów, ale większy sukces osiągnął w lidze, gdy po raz pierwszy i jak się później okazało – jedyny, został mistrzem Francji. Dzięki temu w sezonie 1994/1995 zadebiutował w Lidze Mistrzów, a na krajowym podwórku zdobył Puchar Ligi Francuskiej, a także kolejny francuski puchar. Dzięki temu w sezonie 1995/1996 znów wystąpił w Pucharze Zdobywców Pucharów i z PSG doszedł do finału, a w nim paryski klub pokonał 1:0 Rapid Wiedeń (Bravo wystąpił przez 90 minut).
Latem 1996 Daniel zdecydował się opuścić PSG i przeszedł do włoskiej Parmy, w której spotkał dwóch swoich rodaków: Liliana Thurama i Reynalda Pedrosa. Z zespołem tym wywalczył wicemistrzostwo Włoch, ale po sezonie wrócił do ojczyzny i został piłkarzem Olympique Lyon. W Olympique był jednak już rezerwowym, m.in. ze względu na wiek i podobnie było w kolejnym sezonie, gdy był już zawodnikiem Olympique Marsylia. W 1999 roku został wicemistrzem Francji z OM. Sezon 1999/2000 Bravo spędził w swoim pierwotnym klubie, OGC Nice, z którym nie zdołał wywalczyć awansu z Ligue 2 do Ligue 1, a latem zakończył piłkarską karierę w wieku 37 lat.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1980/81 OGC Nice Ligue 1 29 2 1981/82 OGC Nice Ligue 1 33 5 1982/83 OGC Nice Ligue 2 29 11 1983/84 AS Monaco Ligue 1 34 5 1984/85 AS Monaco Ligue 1 36 9 1985/86 AS Monaco Ligue 1 34 8 1986/87 AS Monaco Ligue 1 18 0 1987/88 OGC Nice Ligue 1 21 3 1988/89 OGC Nice Ligue 1 29 15 1989/90 Paris Saint-Germain Ligue 1 30 5 1990/91 Paris Saint-Germain Ligue 1 35 8 1991/92 Paris Saint-Germain Ligue 1 36 6 1992/93 Paris Saint-Germain Ligue 1 30 3 1993/94 Paris Saint-Germain Ligue 1 22 1 1994/95 Paris Saint-Germain Ligue 1 32 0 1995/96 Paris Saint-Germain Ligue 1 32 0 1996/97 AC Parma Serie A 24 0 1997/98 Olympique Lyon Ligue 1 14 4 1998/99 Olympique Marsylia Ligue 1 20 1 1999/00 OGC Nice Ligue 2 19 1
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Francji Bravo zadebiutował 23 lutego 1982 roku w wygranym 2:0 meczu z Włochami. W 1984 roku został powołany do kadry na Euro 84. Tam zagrał jedynie w grupowym spotkaniu z Jugosławią (3:2), ale z imprezy tej przywiózł złoty medal za mistrzostwo Europy. Swój ostatni mecz w barwach „Tricolores” rozegrał 11 października 1989, a Francuzi pokonali 3:0 Szkocję. W kadrze narodowej wystąpił w 13 spotkaniach i strzelił 1 bramkę.
Przypisy
Bibliografia
Profil na Planete PSG
Kategoria:Reprezentanci Francji w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze JS Cugnaux Kategoria:Piłkarze OGC Nice Kategoria:Piłkarze AS Monaco FC Kategoria:Piłkarze Paris Saint-Germain F.C. Kategoria:Piłkarze Parmy Calcio 1913 Kategoria:Piłkarze Olympique Lyon Kategoria:Piłkarze Olympique Marsylia Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1984 Kategoria:Mistrzowie Europy w Piłce Nożnej Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tuluzie