thumb|Brixia Modello 35 Brixia Modello 35 – włoski lekki moździerz piechoty (granatnik) kalibru 45 mm z okresu II wojny światowej. Była to nielubiana i nieudana broń, miała bardzo skomplikowaną konstrukcję, ponadto była bardzo czasochłonna i droga w produkcji.
Moździerz ładowany był odtylcowo i używał amunicji rozdzielnego ładowania – ładunki prochowe umieszczane były w magazynku mieszczącym dziesięć ładunków, a pociski ładowane były ręcznie. Maksymalna donośność broni wynosiła ok. , a odległość strzału mogła być regulowana poprzez zmianę kąta podniesienia lufy lub poprzez regulację otworów wentylacyjnych mieszczących się w lufie. Masa pocisku wynosiła ok. . Teoretyczna szybkostrzelność maksymalna wynosiła ok. 18 strzałów na minutę, w praktyce osiągano 8–15 strzałów.
Broń była używana przez wojska włoskie do końca II wojny światowej, zdobyczne egzemplarze używane były przez wojska australijskie w czasie kampanii afrykańskiej.
W wojsku włoskim moździerz był bronią batalionową (w przeciwieństwie do innych armii tego okresu średnie moździerze , Mortaio da 81/14 Modello 35, używane były jako artyleria pułkowa, a nie batalionowa), do każdego batalionu piechoty przedzielone były dwa plutony, każdy wyposażony w dziewięć moździerzy.
Dane taktyczno-techniczne kaliber – długość lufy – masa własna – kąt podniesienia lufy – +10° do +90° prędkość wylotowa pocisku – zasięg maksymalny – zasięg minimalny –
Przypisy
Linki zewnętrzne Opis moździerza z amerykańskiej publikacji wojskowej z okresu II wojny
Kategoria:Włoskie moździerze