thumb|Fragment ściany krzywoliniowej w Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie zrealizowanej metodą torkretowania Torkret, torkretowanie – technika dynamicznego nakładania zaprawy lub betonu, polegająca na wtryskiwaniu lub „wstrzeliwaniu” w miejsce wbudowania. Nazwą tą określa się też wynik działania, czyli beton natryskowy. Metodę stosuje się przeważnie przy pracach naprawczych i renowacyjnych.
Opis Metodę po raz pierwszy zastosował w 1910 roku Amerykanin Carl Ethan Akeley. W Europie zastosowano ją w 1921 roku w Niemczech, a w 1924 w Wielkiej Brytanii.
Stosowane są dwie metody torkretowania: metoda mokra – tradycyjnie przygotowana zaprawa betonowa jest hydraulicznie transportowania do dyszy natryskowej, skąd pneumatycznie jest natryskiwana na wyznaczone miejsce. metoda sucha – sucha mieszanka cementu i kruszywa jest umieszczana w torkretnicy, skąd strumieniem sprężonego powietrza jest przesyłana do dyszy natryskowej. Osobno do dyszy doprowadza się wodę. Nawilżenie mieszanki następuje w trakcie natryskiwania. Wybór metody zależy od możliwości technologicznych i warunków prowadzenia robót.
Zastosowanie w Polsce W Polsce metodą torkretowania została zrealizowana m.in. ściana krzywoliniowa w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Beton Kategoria:Roboty budowlane