Pepe, właśc. Képler Laveran Lima Ferreira (ur. 26 lutego 1983 w Maceió) – portugalski piłkarz pochodzenia brazylijskiego, który występował na pozycji obrońcy. Złoty medalista Mistrzostw Europy 2016 oraz brązowy medalista Mistrzostw Europy 2012. Trzykrotny zdobywca Ligi Mistrzów z hiszpańskim Realem Madryt (2013/14, 2015/16, 2016/17). Uczestnik Mistrzostw Świata 2010, 2014, 2018 i 2022. Większość kariery związany był z Realem Madryt oraz FC Porto.
Kariera klubowa Swoje pierwsze piłkarskie kroki stawiał w Napoli, klubie z sąsiedztwa. To tam ochrzczono go przezwiskiem "Pepe". Po krótkim pobycie w Clube de Regatas Brasil, znalazł się w Corinthians Alagoano, gdzie trafił do pierwszego składu, nadal jednak w kategorii juniorskiej. W wieku 18 lat, w sezonie 2001/2002, Pepe zdecydował się wyjechać do Europy, konkretnie do Portugalii. Przygodę z europejską piłką rozpoczął w rezerwach klubu Marítimo, później awansując do pierwszej drużyny. Po trzech latach, w sezonie 2004/2005, jego grą zainteresowało się FC Porto i zdecydowało się na pozyskanie Brazylijczyka. Pepe dość szybko stał się kluczowym elementem defensywy Porto.
Pomimo iż sporo kosztowała go aklimatyzacja na Maderze, gdzie cały czas tęsknił za rodziną i domem, nie wpłynęło to niekorzystnie na jego sportowy rozwój. Po grze w Marítimo znalazł się w kręgu zainteresowań FC Porto, a jeszcze wcześniej trafił do Lizbony, gdzie był testowany przez tamtejszy Sporting. Ostatecznie jednak klub nie przystał na jego transfer i Pepe zmuszony był do powrotu do Marítimo.
Zabiegał o niego rumuński trener László Bölöni, który w 2001 poprowadził Sporting do zwycięstwa w lidze. Po tym, jak opuścił portugalski klub, starał się namówić Pepe do gry we francuskim Rennes, z którym także zdobył mistrzostwo kraju. Młody obrońca wybrał jednak ofertę FC Porto. Po tym, jak z klubu odszedł José Mourinho, na stanowisku trenera zastąpił do Co Adriaanse, który wiele nauczył młodego Pepe. Pepe w barwach "Smoków" rozegrał ponad 60 spotkań, w których strzelił 6 bramek.
W 2007 po Pepe zgłosił się Real Madryt, który zapłacił za gracza 30 milionów euro. Pepe fatalnie zadebiutował na Santiago Bernabeu w meczu z Sevillą w Superpucharze Hiszpanii, które Sevilla wygrała 3:5. Pepe był winowajcą trzech bramek i otrzymał czerwoną kartkę w 90. minucie spotkania. Jednak z każdym meczem Portugalczyk grał coraz lepiej. Prawdziwe apogeum formy pokazał w spotkaniu z Barceloną 23 grudnia 2007 na Camp Nou, które Real Madryt wygrał. Od tamtej pory został ważnym ogniwem "Królewskich". 21 kwietnia 2009 podczas meczu z Getafe CF dokonał brutalnego faulu na Javim Casquero, po chwili uderzył w twarz Juana Albina. Otrzymał czerwoną kartkę. Schodząc z boiska, obraził sędziów. Po meczu Komisja Dyscyplinarna Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej zawiesiła Pepego na 10 meczów Primera División. 12 grudnia 2009 w 44. minucie meczu z Valencią zerwał wiązadła w prawym kolanie. Sezon 2010/2011 zakończył z jedną bramką na koncie strzeloną Realowi Sociedad 19 września 2010 aczkolwiek dziennik Marca przyznał tego gola wykonującemu rzut wolny Cristiano Ronaldo, po którego strzale i plecach Pepe piłka trafiła do bramki. Po sezonie 2016/2017 nie porozumiał się z Realem Madryt w kwestii nowego kontaktu, w wyniku czego stał się wolnym zawodnikiem.
4 lipca 2017 podpisał trzyletni kontrakt z tureckim Beşiktaşem JK.
W 2019 roku Pepe powrócił do FC Porto i występował w nim do zakończenia kariery po Euro 2024.
Kariera reprezentacyjna Pepe, chociaż jest Brazylijczykiem, nigdy nie grał w reprezentacji tego kraju. Natomiast, w 2007, po otrzymaniu portugalskiego obywatelstwa, zadebiutował w barwach Portugalii. Zagrał na EURO 2008, zdobył dwie bramki w meczu z Turcją, w tym jedną nieuznaną. Został nominowany do nagrody FIFA World Player w 2008.
Uraz odniesiony w grudniu 2009 miał go wykluczyć z udziału na mistrzostwach świata, ale pod koniec maja okazało się, że Pepe ma szansę na występ.
13 czerwca 2012 zdobył otwierającą bramkę w meczu przeciwko reprezentacji Danii na Euro 2012.
Stoper na tym turnieju zagrał we wszystkich meczach w pełnym wymiarze czasowym, a razem z reprezentacją Portugalii doszedł do półfinału, gdzie po bezbramkowym remisie jego drużyna uległa w karnych 2:4 reprezentacji Hiszpanii. Pepe w serii rzutów karnych wykorzystał swoją jedenastkę.
Statystyki klubowe KlubSezonLigaPuchar krajowy1EuropaInne2ŁącznieMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleCS Marítimo2001/02400000–402002/0329210––3022003/0430120––321Razem6333000–663FC Porto2004/051511050–2112005/062414052–3332006/072541080–344Razem64660182–888Real Madryt2007/081903030–2502008/092601050–3202009/101011060–1712010/112614080–3812011/122917090–4512012/1328130111–4222013/1431471110–4952014/152722060403822015/162111090–3112016/171322030–182Razem229133117114033515Beşiktaş JK2017/182325060103522018/191030072–175Razem3355013210527FC Porto2018/191322030202122019/202511090103712020/212724060304022021/222113090003312022/232408040003602023/24221507200343Łącznie w karierze52134681140711074042 1(Superpuchar krajowy) 2(Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata) Sukcesy FC Porto Puchar Interkontynentalny: 2004 Mistrzostwo Portugalii: 2005/2006, 2006/2007, 2019/2020, 2021/2022 Puchar Portugalii: 2005/2006, 2019/2020, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024 Puchar Ligi: 2022/2023 Superpuchar Portugalii: 2004, 2006, 2020, 2022, 2024
Real Madryt Mistrzostwo Hiszpanii: 2007/2008, 2011/2012, 2016/2017 Superpuchar Hiszpanii: 2008, 2012 Puchar Hiszpanii: 2010/2011, 2013/2014 Liga Mistrzów UEFA: 2013/2014, 2015/2016, 2016/2017 Superpuchar Europy: 2014, 2016 Klubowe Mistrzostwo Świata: 2014, 2016
Reprezentacja Mistrzostwa Europy 2012: 16px Brąz Mistrzostwa Europy 2016: 16px Złoto Puchar Konfederacji 2017: 16px Brąz Liga Narodów UEFA: 2018/19
Indywidualnie Jedenastka Rewelacji Ligi według UEFA: 2008 Drużyna marzeń według UEFA podczas Mistrzostw Europy 2008 w Austrii i Szwajcarii Drużyna marzeń według UEFA podczas Mistrzostw Europy 2012 w Polsce i Ukrainie Drużyna Roku w Lidze Mistrzów: 2014 Jedenastka Roku według ESM: 2014
Życie prywatne Życiową partnerką Pepe jest Ana Sofia Moreira, którą poznał w 2007 w czasach gry w FC Porto. 27 sierpnia 2012 para doczekała się narodzin Angeli Sofii, zaś 13 maja 2014 na świat przyszła ich druga córka, Emily Maria. We wrześniu 2022 roku para doczekała się trzeciego dziecka, syna Rodrigo.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Reprezentanci Portugalii w piłce nożnej Kategoria:Brazylijscy piłkarze Kategoria:Piłkarze CS Marítimo Kategoria:Piłkarze FC Porto Kategoria:Piłkarze Realu Madryt Kategoria:Piłkarze Beşiktaşu JK Kategoria:Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2022 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2008 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020 Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 2017 Kategoria:Mistrzowie Europy w Piłce Nożnej Kategoria:Piłkarze ze 100 i więcej występami w reprezentacji Kategoria:Urodzeni w 1983 Kategoria:Ludzie urodzeni w Maceió Kategoria:Zwycięzcy Klubowych Mistrzostw Świata FIFA Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2024 Kategoria:Portugalczycy pochodzenia brazylijskiego