thumb|Grób Witolda Wincentego i Marii Staniszkisów na cmentarzu Powązkowskim mały|Witold Wincenty Staniszkis z dziećmi: Piotrem, Marią, Jadwigą i Witoldem Kazimierzem oraz wnuczką Joanną (1967) Witold Wincenty Staniszkis (ur. 4 października 1908 w KrakowieKto jest kim w polityce polskiej, wyd. PAI 1993., zm. 28 lutego 2008 w Warszawie) – polski inżynier hydrotechnik, pracownik naukowy, działacz Obozu Wielkiej Polski i Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, więzień polityczny w okresie stalinowskim.
Życiorys Był synem Witolda Teofila Staniszkisa i Wandy z domu PiotrowskiejWojciech Turek: Arka przymierza. Wojciech Wasiutyński 1910-1994. Biografia polityczna, wyd. 2008, s. 129..
Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1927) i Politechnikę Warszawską (Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego, 1936)W.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934-1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, Warszawa 2011, s. 63, przypis nr 9.. Jako pracę dyplomową zaprojektował trybunę dla toru wyścigów konnych na Służewcu w Warszawie i kierował jej budową. Pracował też przy wznoszeniu Gdyni.
Działalność polityczna Przed II wojną światową był członkiem Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska, Oddziału Akademickiego Obozu Wielkiej Polski (którym kierował do 1933)A. Dudek, G. Pytel Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 19., Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” jako zastępca Bolesława Piaseckiego (od 1935)A. Dudek, G. Pytel: Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 57.. Kierował też Wydziałem Pracy RNRA. Dudek, G. Pytel: Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 93.. W marcu 1939 został wydawcą miesięcznika „Wielka Polska”, redagowanego przez Wojciecha Wasiutyńskiego i Stanisława CimoszyńskiegoA. Dudek, G. Pytel: Bolesław Piasecki. Próba biografii politycznej, wyd. 1990, s. 97.. Brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem Konfederacji Narodu, pracował jako robotnik leśny.
Działalność powojenna W 1945 wyjechał z rodziną do Gdańska, gdzie został jednym z założycieli Biura Odbudowy Portów, zostając naczelnikiem Kierownictwa Robót w Gdańsku. Zajmował się odbudową portu w Gdańsku oraz planami odbudowy portu w Szczecinie.
W 1948 został aresztowany i więziony przez kilka lat za przedwojenną przynależność do ONR. Po wyjściu na wolność powrócił do Warszawy, gdzie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Był m.in. docentem w Instytucie Organizacji Przemysłu Maszynowego „Orgmasz” i wykładowcą na Politechnice Białostockiej.
Po 1989 zaangażował się w odbudowę ruchu narodowego. Został członkiem Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego. W 1992 na zjeździe SN-D został wiceprzewodniczącym Rady Politycznej. Był nim do 1999. Po zjednoczeniu SN-D ze Stronnictwem Narodowym w 1999 wycofał się z życia politycznego.
Został pochowany 7 marca 2008 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 11-3-1). Był bratem Olgierda Staniszkisa, Anny Makowskiej (1912-67) i Jerzego Staniszkisa, ojcem Jadwigi Staniszkis i Witolda Kazimierza Staniszkisa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Witolda Staniszkisa w elektronicznym katalogu Biblioteki Narodowej
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Konfederacji Narodu Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Członkowie Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” Kategoria:Członkowie Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Mechanicznego Politechniki Białostockiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego (1991–2001) Kategoria:Polscy inżynierowie hydrotechnicy Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 2008