Andrzej Trepka (ur. 16 marca 1923 w Warszawie, zm. 25 marca 2009 w Rychłocicach) – polski pisarz science fiction, dziennikarz i popularyzator nauki. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Astronautycznego, członek Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. Obok Stanisława Lema i Krzysztofa Borunia był jednym z pionierów powojennej fantastyki naukowej w Polsce.
Życiorys Jako autor fantastyki debiutował napisaną wspólnie z Krzysztofem Boruniem trylogią: Zagubiona przyszłość, Proxima, Kosmiczni bracia. Jego utwory należą do technicznego, optymistycznego nurtu science fiction i wykorzystują tradycyjne motywy tego gatunku – Trepka rzadko operuje aluzją i parabolą. Przesłanie jego książek podobne jest do założeń Juliusza Verne’a, głosi triumf racjonalizmu i panowanie człowieka nad światem.
Trepka zamieszczał swoje teksty w „Argumentach”, „Faktach i Myślach”, „Problemach”, „Zdarzeniach”, „Przyjaźni”, „Skrzydlatej Polsce”, „Perspektywach”. W latach pięćdziesiątych autor cyklu artykułów o niezidentyfikowanych obiektach latających w „Wieczorze Wybrzeża” i „Gazecie Białostockiej”. W latach osiemdziesiątych był stałym pracownikiem „Astronautyki”, „Panoramy”, „Trybuny Robotniczej”, „Kroniki”.
Od 1969 r. mieszkał w Wiśle, początkowo w trzech różnych miejscach w Malince, od początku lat 90. ub. wieku we własnym domu w Nowej Osadzie. Twierdził, że w Wiśle pisze mu się „lepiej niż gdziekolwiek na świecie” (wg dedykacji na karcie tytułowej jednej z jego książek w zbiorach Miejskiej Biblioteki Publicznej w Wiśle). W tym czasie charakteryzował go nietypowy wygląd i styl bycia: m.in. przez większość roku nosił krótkie spodenki i sandały, a kiedy robiło się chłodno na tak skompletowaną garderobę zwykł narzucać tylko prochowiec(drc): Wspomnienie Andrzeja Trepki, w: "Echo Wisły" nr 241, kwiecień 2019, s. 6. Gdy pojawiła się możliwość odzyskania rodowego majątku w Rychłocicach koło Wielunia, zdecydował się tam właśnie przenieść.
W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Partii X (otrzymał 1190 głosów).
W 2002 r. opublikował obszerne i bogato ilustrowane „Wspominki z Rychłocic” ().
Twórczość Powieści Zagubiona przyszłość (Iskry 1954, wspólnie z Krzysztofem Boruniem) Proxima (Iskry 1955, wspólnie z Krzysztofem Boruniem) Kosmiczni bracia (Iskry 1959, wspólnie z Krzysztofem Boruniem) Atol Trydakny (Śląsk 1974) Dwunastu apostołów (Śląsk 1978) Totem leśnych ludzi (KAW 1980) Rezerwat (KAW 1985) Niedzielni goście (Beskidzka Oficyna Wydawnicza 1997) Kominfaun (Slask 2005)
Zbiory opowiadań Kosmiczny meldunek (KAW 1980) Końcówka (KAW 1983) Drzewo życia (Beskidzka Oficyna Wydawnicza BTSK 1985) Opowiadania Fantastyczne (AD REM Jelenia Góra 2008)
Książki popularnonaukowe i biografie Wizjoner Kosmosu (Wydawnictwo „Śląsk” 1974) [biografia Konstantego Ciołkowskiego ] Życie we Wszechświecie (Śląsk 1976) Zwierzęta wychodzą z mórz (Śląsk 1977) Benedykt Dybowski (Śląsk 1979) [biografia] Fenomeny przyrody (Śląsk 1980) Król tasmańskich stepów (Śląsk 1982) Biokosmos 1 (KAW 1984) Biokosmos 2 (KAW 1984) Cierpienia przyrody (Wydawnictwo Lubelskie 1986) Opowieści o zwierzętach (Nasza Księgarnia 1987) Gawędy o zwierzętach (KAW 1988) Przed i po dinozaurach (KAW 1988) Zwierzęta, zwierzęta ... (Nasza Księgarnia 1989) Co kaszalot je na obiad ? (Alfa 1991) W krainie zwierząt (KAW 1994) Dziwne, groźne, tajemnicze (Prasa Beskidzka 1996) Jednym słowem ? : słowniczek pisowni łącznej i rozdzielnej (Beskidzka Oficyna Wydawnicza 1997 O zwierzętach inaczej (Kurpisz 2000) Osobliwości świata zwierząt (Kurpisz 2001) Tajemnice zwierząt (Kurpisz 2001) Usprawiedliwieni zabójcy (Kurpisz 2001) Pod polskim niebem (Kurpisz 2002) Wspominki z Rychłocic (Śląsk 2002)
Przypisy
Bibliografia Andrzej Niewiadowski, Antoni Smuszkiewicz, Leksykon polskiej literatury fantastycznonaukowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1990,
Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy autorzy fantastyki Kategoria:Pisarze związani z Wisłą Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Politycy Partii X Kategoria:Zmarli w 2009