thumb|180px| thumb|180px|Zafirlukast thumb|180px|Montelukast thumb|180px|
Leki przeciwleukotrienowe, antagonisty leukotrienów – grupa leków wprowadzona do lecznictwa pod koniec XX wieku i znajdująca zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej. Ich działanie polega na hamowaniu biosyntezy leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4 i LTE4) albo blokowaniu w ścianie oskrzeli. Obecnie stanowią uzupełnienie leczenia przeciwzapalnego (kortykoterapii) astmy oskrzelowej.
Leki te nie przerywają napadów astmy, ale mogą być stosowane w celu zapobiegania im.
Inhibitory biosyntezy Należą tu inhibitory 5-lipooksygenazy, na przykład , genleuton, ZD-2138.
Nowe związki , MK-591 i hamują białko aktywujące 5-LOX (FLAP) i są badane pod kątem przydatności w zapobieganiu miażdżycy.
Antagonisty receptorów leukotrienowych Należą tu związki hamujące receptor CysLT1 dla leukotrienów cysteinylowych: zafirlukast montelukast
pranlukast
pabilukast.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Wojciech Kostowski, Zbigniew Herman (redaktorzy): Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2003 .
Kategoria:ATC-R03 Kategoria:Leki stosowane w alergologii