Ignjat ĐurđevićTakże: Ignazio Giorgi Bernardo, Injacio Gjorgi, Injacio Đorđić. (ur. 13 lutego 1675 w Dubrowniku, zm. 21 stycznia 1737 tamże) – chorwacki poeta, historyk, duchowny katolicki i polityk. Uważany za jednego z najważniejszych chorwackich poetów barokowych.
Życiorys Należał do dubrownikiej szlachty. Uczęszczał do szkoły jezuickiej.
Zasiadał w Wielkiej Radzie Republiki Raguzy. W 1697 roku udał się do Rzymu i wstąpił do zakonu jezuitów. Ukończył tam nowicjat i szkołę filozoficzną. Był wykładowcą Kolegium Iliryjskiego w Loreto. Już w 1705 roku opuścił zakon i powrócił do Dalmacji. W 1706 roku wstąpił do zakonu benedyktynów. W 1710 roku, w związku z popadnięciem w konflikt z władzami Raguzy, został wygnany i ponownie wyjechał do Włoch. Jednak w latach 1713–1728 znów mieszkał w Dubrowniku. Był opatem klasztoru benedyktynów na wyspie Mljet.
Tworzył po łacinie i w języku chorwackim, głównie lirykę o charakterze religijnym i sielanki. Napisał także ok. 100 biografii dubrownickich osobistości. Przekładał pieśni ludowe z łaciny i włoskiego.
Zmarł w 1737 roku w klasztorze św. Jakuba w Višnjicy. Tam też spoczął.
Wybrane dzieła (opracowano na podstawie materiału źródłowego) Razlike pjesni duhovne i djeloispravne (1728) Uzdasi Mandaljene pokornice (1728) Saltijer slovinski (1729) Latinska rasprava o brodolomu sv. Pavla na Mljetu (1730) Pjesni pirne iliti začinke Vitae et carmina Za gutke Život sv. Benedikta
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy duchowni katoliccy Kategoria:Chorwaccy historycy Kategoria:Chorwaccy poeci Kategoria:Chorwaccy politycy Kategoria:Chorwaccy tłumacze Kategoria:Benedyktyni (biografie) Kategoria:Chorwaccy jezuici Kategoria:Opaci benedyktyńscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Dubrowniku Kategoria:Pisarze związani z Dubrownikiem Kategoria:Urodzeni w 1675 Kategoria:Zmarli w 1737