mały|Orbity planetoidy Cruithne i Ziemi w układzie odniesienia związanym ze Słońcem mały|Spiralno-podkowiasta orbita planetoidy 2002 AA29 w układzie odniesienia związanym z Ziemią Obiekt koorbitalny – ciało niebieskie, poruszające się wraz z drugim, znacznie masywniejszym ciałem, po orbicie synchronicznej wokół grawitacyjnie dominującego ciała w centrum układu.
Typy obiektów koorbitalnych Obiekty koorbitalne mogą poruszać się w różny sposób względem ciała, któremu towarzyszą, np. planety. Ze względu na charakter tego ruchu wyróżnia się ich kilka typów: Planetoidy trojańskie – obiekty które poruszają się wokół Słońca przebywając w pobliżu punktów równowagi grawitacyjnej L4 i L5 na orbicie planety. Najwięcej takich obiektów towarzyszy Jowiszowi, Ziemia ma jedną znaną planetoidę trojańską: . Quasi-księżyce – ciała, które w układzie odniesienia związanym z planetą okrążają ją, chociaż w odróżnieniu od księżyców przebywają poza jej strefą dominacji grawitacyjnej. Czasem jest to jednorazowe „współorbitowanie”, czasem ma charakter powtarzającego się cyklicznie zjawiska. Przykładami takich obiektów są , (quasi-księżyce Ziemi) i (quasi-księżyc Neptuna). Obiekty poruszające się po orbitach w kształcie podkowy – pozostając w rezonansie orbitalnym 1:1, wykazują pewne zmiany w parametrach orbit, które polegają na stopniowo skracającym się, a później stopniowo wydłużającym się okresie obiegu, przez co w długich okresach raz zbliżają się, raz oddalają od planety, z którą koorbitują. W układzie odniesienia związanym z planetą zataczają tor przypominający spiralę nawiniętą na podkowę, otwartą od strony planety. Przykładami takich obiektów są np. planetoidy (3753) Cruithne i .
Zobacz też (514107) Kaʻepaokaʻawela – planetoida koorbitalna na orbicie wstecznej
Kategoria:Mechanika nieba