Kwatera – siedziba dowództwa, np. Kwatera Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych w Mamerkach, Kwatera Dowództwa Operacyjno-Strategicznego Unii Europejskiejhttps://dziennikpolski24.pl/unijne-wojsko-bedzie-dowodzone-z-krakowa-zdjecia/ar/9096746, Kwatera Główna Dowództwa 2 Korpusu.
W znaczeniu historycznym W przeszłości pojęcie to oznaczało naczelne dowództwo lub dowództwo wielkiej jednostki w czasie wojny. W języku rosyjskim Kwatera Główna Naczelnego Dowództwa określana jest mianem Stawka.
W Armii II Rzeczypospolitej wszystkie dowództwa od brygady wzwyż określano mianem kwatery głównej: Kwatera Główna Naczelnego Wodza, Kwatera Główna Armii, Kwatera Główna Samodzielnej Grupy Operacyjnej, Kwatera Główna Grupy Operacyjnej, Kwatera Główna Dywizji, Kwatera Główna Brygady.
Kwatera główna dzieliła się w polu na dwa rzuty. Do pierwszego rzutu wchodzili: dowódca, sztab, dowódcy broni (rodzajów wojsk), dowódca etapów, dowódca żandarmerii, komendant kwatery głównej oraz część oddziału sztabowego z niezbędnym aparatem gospodarczym. Do drugiego rzutu wchodzili kwatermistrz i jego sztab oraz szefowie służb.
Pododdziały obsługi i ochrony dowództwa armii (SGO) tworzyły trzeci rzut jej kwatery głównej. W skład III rzutu wchodziły następujące pododdziały: kompania asystencyjna, kolumna samochodów osobowych, sąd polowy dla jednostek pozadywizyjnych, poczta polowa, pluton pieszy żandarmerii, pluton karabinów maszynowych, kompania gospodarcza.
Dla każdej armii (SGO) przewidziano jeden komplet pododdziałów łączności złożony z: kompanii radio, kompanii stacyjna, kompanii telefoniczno-budowlana, dwóch kompanii telefoniczno-kablowych, drużyny gołębi pocztowych, parku łączności.
Przypisy
Bibliografia
Mała Encyklopedia Wojskowa, tom II (K – P), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970.
Kategoria:Dowodzenie