thumb|Statua Apollina Patroosa dłuta Eufranora, Muzeum Agory w Atenach Eufranor z Koryntu (IV wiek p.n.e.) – grecki malarz, rzeźbiarz i teoretyk sztuki działający około 370-330 p.n.e.
Był uczniem Arystydesa Starszego i autorem niezachowanego traktatu o kolorystyce i proporcjach. Działał głównie w Atenach.
Rzeźbił w marmurze i brązie. Jego dzieła osiągały niekiedy kolosalne rozmiary. W swych rzeźbach, podobnie jak w obrazach, podejmował tematy mitologiczne, alegoryczne i historyczne. Namalował m.in. Udany szał Odyseusza dla Efezu, Apoteozę Tezeusza z personifikacjami Demosu i Demokracji oraz Bitwę pod Mantineą (po 362 p.n.e.) dla Aten (obraz ten zdobił portyk Zeusa Eleuteriosa na ateńskiej agorze). W brązie wykonał m.in. sławny posąg Parysa, kolosalną alegorię Dzielności i Hellady (w postaci pełnej wdzięku kobiety) oraz Aleksandra Wielkiego z Filipem na kwadrydze (po 338 p.n.e.).
Jedynym zachowanym oryginałem Eufranora jest zapewne marmurowa statua Apollina Patroosa, odkryta na agorze ateńskiej.
Bibliografia Piszczek Z. (red.), Mała encyklopedia kultury antycznej, PWN, Warszawa 1983, s. 242, . Encyklopedia sztuki starożytnej, praca zbiorowa, WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 230, (PWN), (WAiF).
Kategoria:Ludzie związani z Koryntem Kategoria:Malarze starożytnej Grecji Kategoria:Rzeźbiarze starożytnej Grecji