Józef Lepiarczyk (ur. 7 września 1917 w Rybniku, zm. 16 grudnia 1985 w Krakowie) – polski historyk sztuki.
Życiorys Urodził się w rodzinie kupca Jana i Antoniny LepiarczykówStanisław Mossakowski, Józef Lepiarczyk (1917–1985), [w:] „Biuletyn Historii Sztuki” 47, wyd. 1986, Nr 2–4, s. 325–326.. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w gimnazjum w Rybniku (1935), w tym samym roku rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po roku jako drugi przedmiot wybrał historię sztuki i z czasem zupełnie jej się poświęcił. Studia przerwała wojna i tytuł magistra otrzymał dopiero 4 kwietnia 1950 roku na podstawie rozprawy o dziejach budowy kościoła Mariackiego. W tym samym roku został starszym asystentem w Katedrze Historii Sztuki UJ, wcześniej rezygnując z pracy w Wydziale Kultury Urzędu Marszałkowskiego. W 1951 zrezygnował także ze stanowiska na Politechnice w Krakowie pozostając na Uniwersytecie. W międzyczasie obejmował także stanowisko Miejskiego Konserwatora Zabytków.
Tytuł doktora uzyskał w 1952 roku dzięki pracy poświęconej działalności Franciszka Placidiego, habilitację – w 1968 (rozprawa o działalności architektonicznej Sebastiana Sierakowskiego). Tytuł profesora nadzwyczajnego przyznano mu w 1985 roku.
Obok działalności uniwersyteckiej Lepiarczyk brał udział w pracach licznych instytucji i komisji. Opublikował około 100 prac, z czego pierwsze pojawiły się w 1946. Jego dorobek zawiera publikacje bezpośrednio związane z historią sztuki, prace poświęcone problemom konserwacji i ochrony zabytków, bibliografie i katalogi zabytków. Pod jego kierunkiem powstały 22 prace magisterskie, recenzował 59. Był także recenzentem 12 prac doktorskich i przewodu habilitacyjnego Jana J. Ostrowskiego.
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXIV-3-18).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/165 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” (1972)
Przypisy
Bibliografia Stanisław Mossakowski, Józef Lepiarczyk (1917–1985), [w:] „Biuletyn Historii Sztuki” 47, wyd. 1986, Nr 2–4, s. 325–326. Małkiewicz A., Z dziejów polskiej historii sztuki. Studia i szkice, Kraków , . Zbigniew Beiersdorf, Lepiarczyk Józef, [w:] Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, red. Henryk Kondziela, Hanna Krzyżanowska, z. 2, Poznań, Wyd. Poznańskie 2006, .
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Rybniku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 1985