Toyota Celica – sportowy samochód osobowy produkowany przez japońską firmę Toyota w latach 1970-2006. Dostępny był jako liftback i coupé, w niewielkiej liczbie egzemplarzy powstawała też wersja kabriolet. Do napędu używano benzynowych silników R4 o pojemności 1,6-2,4 l. W latach 1970–1986 Celica zaliczała się do samochodów tylnonapędowych, od 1986 do końca produkcji - przednionapędowych. W latach 1986–1999 powstawała topowa wersja Celiki z napędem na cztery koła oraz turbodoładowaniem - GT-Four. Powstało siedem generacji modelu, 2. i 3. posłużyły jako baza dla stworzenia nowego samochodu - Toyoty Supry. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa celica.

__TOC__

I Generacja

Pierwsza generacja Celiki trafiła na rynek japoński pod koniec 1970 roku. Zaprojektowana została jako bardziej przystępna alternatywa dla droższej Toyoty 2000GT. Nowy model dzielił płytę podłogową z modelem Carina, dostępny był jako 3-drzwiowy liftback lub 2-drzwiowe coupé. Premiera miała miejsce podczas Tokyo Motor Show w październiku 1970 roku. Produkcja wersji coupé ruszyła w grudniu tego samego roku, liftback trafił zaś do sprzedaży w kwietniu 1973. Był to pierwszy samochód typu specialty car (odpowiednik amerykańskiego pony cars w Japonii).

Do napędu wersji coupé nabywca mógł wybierać spośród czterech jednostek benzynowych, trzy 1600 (2T - 100 KM, 2T-B - 105 KM i 2T-G - 115 KM) i jedna 1400 (T - 86 KM). Napęd przenoszony był na oś tylną poprzez 4- lub 5-biegową manualną bądź 3-biegową automatyczną skrzynię biegów. Dostępne były cztery wersje wyposażenia: GT, ST, LT i ET. W 1975 model przeszedł facelifting.

Liftback wprowadzony w kwietniu 1973 opierał się na prototypie SV-1 zaprezentowanym na Tokio Motor Show w 1971 roku. Pojazd był 3-drzwiowym liftbackiem z układem miejsc 2+2 z nadwoziem stylizowanym na fastbacka. Do napędu służyły m.in. silniki 2000 18R-G (145 KM) i 1600 2T-G (115 KM).

+ Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy V-max:Silniki benzynowe: 1.4 T R4 1,4 l (1407 cm³), OHV gaźnik 80,00 mm × 70,00 mm 8,5:1 86 KM (63 kW) przy 6000 obr./min 115 N•m przy 3800 obr./min 165 km/h 1.6 2T R4 1,6 l (1589 cm³), OHV gaźnik 85,00 mm × 70,00 mm 8,5:1 100 KM (74 kW) przy 6000 obr./min 134 N•m przy 3800 obr./min 175 km/h 1.6 2T-G R4 1,6 l (1589 cm³), DOHC dwa gaźniki 85,00 mm × 70,00 mm 9,8:1 115 KM (84 kW) przy 6400 obr./min 142 N•m przy 5200 obr./min 190 km/h 1.6 2T-B R4 1,6 l (1589 cm³), OHV dwa gaźniki 85,00 mm × 70,00 mm 9,4:1 106 KM (78 kW) przy 6000 obr./min 137 N•m przy 4200 obr./min 167 km/h 2.0 18R R4 2,0 l (1968 cm³), DOHC dwa gaźniki 88,50 mm × 80,00 mm 9,7:1 120 KM (88 kW) przy 5800 obr./min 152 N•m przy 5200 obr./min b/d

II Generacja

Celica drugiej generacji (oznaczenie A40/A50) trafiła do produkcji w sierpniu 1977 już jako rocznik 1978. Dostępne wersje nadwozia to ponownie coupé i liftback. Wersja Coupe przestała być już prawdziwym hardtopem, zarówno Coupe jak i Liftback charakteryzowało się drzwiami bez ramek przy szybach, występował jednak szeroki słupek B. Osobą odpowiedzialną za tego typu rozwiązanie był David Stollery. Drugą generację Celiki dzieli się na dwie serie, A (1978–1979) i B (1979-1981). Pierwsza z nich wyróżniała się okrągłymi reflektorami w pasie przednim i chromowanymi zderzakami już w standardzie, druga zaś prostokątnymi kloszami świateł oraz ogumowanymi zderzakami. W USA występowała ona pod nazwą Toyota Ceilca XX.

Mimo coraz ostrzejszych norm emisji spalin do napędu wciąż używano silników DOHC, były to m.in. 2000 18R-GU (130 KM), 1800 3T-U (98 KM) czy też 1600 12T-U (88 KM).

W 1978 roku rozpoczęto produkcję modelu Toyota Supra MkI, który konstrukcyjnie opierał się na Celice drugiej generacji.

+ Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy V-max: Przyspieszenie 0-100 km/h:Silniki benzynowe: 1600 LT R4 1,6 l (1588 cm³), SOHC gaźnik 79,50 mm × 80,00 mm 9,0:1 75 KM (55 kW) przy 5200 obr./min 122 N•m przy 3400 obr./min 160 km/h 15,0 s 1600 GT R4 1,6 l (1588 cm³), SOHC gaźnik 79,50 mm × 80,00 mm 9,8:1 109 KM (80 kW) przy 6200 obr./min 130 N•m przy 5000 obr./min 180 km/h 13,0 s 2000 GT R4 2,0 l (1968 cm³), SOHC dwa gaźniki 88,50 mm × 80,00 mm 9,7:1 118 KM (87 kW) przy 5800 obr./min 152 N•m przy 5200 obr./min 195 km/h b/d 2200 (USA) R4 2,2 l (2189 cm³), SOHC gaźnik 88,40 mm × 88,90 mm b/d 96 KM (71 kW) przy 4800 obr./min 165 N•m przy 2400 obr./min b/d b/d 2400 (USA) R4 2,4 l (2366 cm³), SOHC gaźnik 91,90 mm × 88,90 mm 9,7:1 98 KM (72 kW) przy 4800 obr./min 174 N•m przy 2800 obr./min b/d b/d

III Generacja

Trzecia generacja wprowadzona do produkcji w lipcu 1981 znacznie różniła się od poprzednich modeli, które nawiązywały do klasycznych amerykańskich linii samochodów sportowych z lat 70. Celica występowała tradycyjnie w dwóch wersjach nadwoziowych, liftback i notchback coupé, i wyróżniała się kanciastymi kształtami nadwozia, po raz pierwszy użyto podnoszonych świateł). Jest to też ostatnia generacja z napędem na tylne koła.

Dostępne były silniki takie jak: 1600 2T-GEU, 1800 1-SU (100 KM), 1800 3T-EU (105 KM), 2000 18R-GEU (135 KM), 4A-GEI czy też turbodoładowany 3T-GTEU (od października 1982). Możliwy był wybór wersji z aktywnym układem zawieszenia (m.in. system 4 skrętnych kół).

Standardem stała się 5-biegowa skrzynia manualna z nadbiegiem, tylko wersje GT mogły zostać połączone z 4-biegowym automatem. Od sierpnia 1982 dla samochodów sprzedawanych na rynku północnoamerykańskim przygotowano silniki z wtryskiem paliwa. W 1983 (wersja rocznikowa 1984) przeprowadzony został facelifting.

IV Generacja

W sierpniu 1985 Celica doczekała się gruntownej modernizacji. Główną zmianą konstrukcyjną było wprowadzenie przedniego napędu. Nadwozie otrzymało bardziej opływowy kształt, w ofercie pozostała tylko wersja hatchback.

W październiku 1985 roku wprowadzono nową wersję GT-Four, otrzymała ona napęd AWD oraz turbodoładowany silnik 3S-GTEU (185 KM). Pojazd ten brał udział w rajdowych mistrzostwach świata, w 1990 Carlos Sainz wygrał nim Puchar Kierowców. Od października 1987 oferowano wersję kabriolet.

+ Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy V-max: Przyspieszenie 0-100 km/h:Silniki benzynowe: 1.6 ST R4 1,6 l (1587 cm³), SOHC gaźnik 81,00 mm × 77,00 mm b/d 87 KM (64 kW) przy 5600 obr./min 136 N•m przy 3600 obr./min 175 km/h 12,4 s 1.6 GT R4 1,6 l (1587 cm³), DOHC wtrysk 81,00 mm × 77,00 mm b/d 125 KM (92 kW) przy 6600 obr./min 142 N•m przy 5000 obr./min 205 km/h 8,9 s 2.0 GT R4 2,0 l (1998 cm³), DOHC wtrysk 86,00 mm × 86,00 mm 9,2-9,8:1 140-150 KM (103-110 kW) przy 6400 (6000) obr./min 173-180 N•m przy 4800 obr./min 200-210 km/h 8,7-9,0 s 2.0 GT-S R4 2,0 l (1998 cm³), DOHC wtrysk 86,00 mm × 86,00 mm b/d 153 KM (112 kW) przy 6400 obr./min 180 N•m przy 4800 obr./min 210 km/h 8,6 s 2.0 Turbo R4 2,0 l (1998 cm³), DOHC, turbo wtrysk 86,00 mm × 86,00 mm 8,5:1 185 KM (136 kW) przy 6000 obr./min 250 N•m przy 3600 obr./min 220 km/h 8,1 s

V Generacja

Celica piątej generacji trafiła do produkcji we wrześniu 1989 już jako rocznik 1990. Samochód charakteryzował się nadwoziem o bardziej zaokrąglonych kształtach niż w przypadku poprzedni generacji. Długość samochodu nieznacznie wzrosła, rozstaw osi pozostał niezmieniony. Samochód dostępny był jako liftback, od sierpnia 1990 roku także jako kabriolet (silnik 2.0 3S-GE, 165 KM), produkowany we współpracy z amerykańskim przedsiębiorstwem American Sunroof Company. Wyłącznie na rynku japońskim dostępna była wersja 4WS, wyposażona w skrętne koła tylnej osi. Ich maksymalny skręt wynosił 5 stopni. Odpowiednie ustawienie kół zapewniały dwa silniki elektryczne, sterowane systemem wykorzystującym dane o prędkości i skręcie kół przedniej osi. Produkcję zakończono po czterech latach - w 1993 roku. W najmocniejszej wersji GT-Four silnik 3S-GTE osiągał 225 KM

+ Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy V-max: Przyspieszenie 0-100 km/h:Silniki benzynowe: 1.6 STi R4 1,6 l (1587 cm³), DOHC wtrysk 81,00 mm × 77,00 mm 9,5:1 105 KM (77 kW) przy 6000 obr./min 142 Nm przy 3200 obr./min 200 km/h 11,0 s 2.0 GT R4 2,0 l (1998 cm³), DOHC wtrysk 86,00 mm × 86,00 mm 10,0:1 165 KM (120 kW) przy 6000 obr./min 191 Nm przy 4800 obr./min 220 km/h 8,4 s 2.0 All-Trac R4 2,0 l (1998 cm³), DOHC, turbo wtrysk 86,00 mm × 86,00 mm 8,8:1 204 KM (150 kW) przy 6000 obr./min 271 N•m przy 3200 obr./min 225 km/h 6,7 s

VI Generacja

Szósta generacja modelu Celica zadebiutowała w lutym 1994 roku. Gama nadwozi ograniczyła się do liftbacka, coupe i kabrioletu (od września 1994), oparta na tej wersji konstrukcja przez lata odnosiła sukcesy w Rajdowych Samochodowych Mistrzostwach Świata. Podstawowy model wyposażony został w czterocylindrowy silnik o pojemności 1,8 l i mocy 116 KM, z kolei w wersji GT zastosowano 170-konną jednostkę o pojemności dwóch litrów. Z zewnątrz Celicę GT można rozpoznać po seryjnie montowanych obręczach kół z lekkich stopów i charakterystycznych światłach przeciwmgielnych. Ofertę uzupełnia wersja GT-Four z silnikiem o mocy 242 KM (w Japonii 252 KM) i permanentnym napędem na 4 koła. Model GT w ostatnim roku produkcji otrzymał nowy silnik 3S-GE BEAMS (VVTI - zmienne fazy rozrządu), który występował w trzech wersjach. Najmocniejszy, z podwójnym VVTI, osiągał moc 210 KM bez doładowania.

Partie nośne karoserii wykonano w przeważającej części z ocynkowanych blach stalowych.

Facelift W 1996 roku Celica przeszła facelifting polegający na delikatnym przemodelowaniu przedniego zderzaka (nie dotyczy wersji GT-Four). W miejscu jednego szerokiego wlotu powietrza zawitały dwa małe po bokach, w których teraz montowane były światła przeciwmgłowe, oraz jeden większy pośrodku. Szkła kierunkowskazów zostały zmienione z pomarańczowych na białe. Dołożono trzecie światło stopu na klapie bagażnika. Do wyposażenia podstawowego dodano poduszkę powietrzną pasażera.

Silniki Benzyna 1.8L (1762cc) 16V DOHC 116KM 2.0L (1998cc)16V DOHC 175KM (przed liftingiem) / 170KM (po liftingu) 2.0L turbo (1998cc) 16V DOHC 242KM 2.2L (2164cc) 16V DOHC 135KM

GT-Four Wersja GT-Four powstała, aby spełnić wymagania homologacyjne FIA w nakładzie 2500 egzemplarzy. Zmiany w stosunku do wersji podstawowej to: stały napęd na 4 koła zmieniony wygląd maski, która została wykonana w całości z aluminium zmieniony przedni zderzak z okrągłymi światłami przeciwmgłowymi podstawowy spoiler klapy bagażnika ze specjalnymi podwyższeniami, na których wycięty został napis "GT-Four"

VII Generacja

VII generacja Celiki została wprowadzona do produkcji we wrześniu 1999 roku. W porównaniu z poprzednią generacją udało się obniżyć masę pojazdu. Do napędu używano dwóch jednostek R4 1.8, 1ZZ-FE (143 KM) i 2ZZ-GE (192 KM). Produkcję zakończono w kwietniu 2005 roku.

Wersja: Silnik: Stopień sprężenia: Moc KM (kW) przy obr./min.: Maks. moment obrotowy (Nm) przy obr./min.: Przyspieszenie 0-100 km/h: Prędkość maksymalna: Śr. zużycie paliwa: Rynek:Celica VVTi1ZZ-FE1794 cm³10,0143 (105) 6200170/48008,9 s210 km/h9,7 l/100 kmEuropaCelica TS VVTLi2ZZ-GE1796 cm³11,5192 (141) 7800180/68007,2 s230 km/h12.2 l/100 kmEuropa

Przypisy http://www.tokyo-motorshow.com/en/history/17.html 1970 Tokyo Motorshow

Bibliografia

Kategoria:Coupé Kategoria:Hatchbacki Kategoria:Kabriolety Kategoria:Samochody przednionapędowe Kategoria:Samochody sportowe Celica Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 2000–2009 Kategoria:Samochody z lat 70. Kategoria:Samochody z lat 80. Kategoria:Samochody z lat 90. Kategoria:Samochody z napędem AWD Kategoria:Samochody rajdowe