thumb|Półgąsienicowy pojazd z 6-funtowym działem przeciwpancernym wysiadający z barki desantowej w Reggio we Włoszech, 3 września 1943 Operacja Baytown – aliancka operacja desantowa w południowych Włoszech, która odbyła się 3 września 1943 roku. Polegała na lądowaniu XIII Korpusu z brytyjskiej 8 Armii w Kalabrii w rejonie miasta Reggio di Calabria.

Planowanie Atak przeprowadził brytyjski XIII Korpus gen. por. Milesa C. Dempseya, pod dowództwem którego znajdowały się kanadyjska 1 Dywizja Piechoty (dowodzona przez gen. mjr. Guya Simondsa) i brytyjska 5 Dywizja Piechoty (dowodzona przez gen. mjr. Gerarda Bucknalla). XIII Korpus wchodził w skład brytyjskiej 8 Armii, dowodzonej przez gen. Bernarda Montgomery’ego. XIII Korpus przeprawił się przez Cieśninę Mesyńską z Sycylii do Reggio di Calabria, chroniony silnym ostrzałem artyleryjskim z Sycylii oraz osłoną powietrzną samolotów Royal Air Force operujących z sycylijskich lotnisk. Celem było związanie sił niemieckich w tym rejonie i uzyskanie alianckiego przyczółka u stóp Włoch.

Montgomery sprzeciwiał się konceptowi operacji Baytown, uznając ją za nieskuteczną, preferując priorytetową operację Avalanche, ale mimo to przygotował się do jej przeprowadzenia. Jednakże, gdy niezbędne jednostki desantowe i zasoby morskie zostały skierowane na operację Avalanche, ponownie złożył skargę.

Niemiecki dowódca, feldmarszałek Albert Kesselring, i jego sztab nie wierzyli, że lądowanie w Kalabrii było głównym atakiem aliantów, którego spodziewali się w Salerno, ewentualnie na północ od Neapolu, a nawet w pobliżu Rzymu. Dlatego rozkazał LXXVI Korpusowi Pancernemu gen. Traugotta Herra, będącemu częścią niemieckiej 10 Armii pod dowództwem gen. Heinricha von Vietinghoffa, wycofać się z walki z 8 Armią i opóźnić jej działania poprzez zniszczenie mostów i innej infrastruktury. Jeden niemiecki pułk pozostał na najdalej na południe wysuniętym krańcu Włoch, aby wesprzeć włoską 211 Dywizję Nadbrzeżną.

Operacja Obiekcje Montgomery’ego okazały się słuszne: wojska niemieckie unikały walki, a 8 Armia nie związała sił wroga. Główną przeszkodą dla postępów aliantów był trudny teren i niemieckie zniszczenia.

Opór wobec lądowania był bardzo słaby, ponieważ nieliczne wojska niemieckie w tym rejonie szybko wycofały się na północ. Włoskie oddziały na wybrzeżu, należące do dywizji nadbrzeżnych, były słabo wyposażone, zdemoralizowane sytuacją polityczną i intensywnym ostrzałem aliantów, w efekcie również nie stawiały prawie żadnego oporu desantowi. Wyjątkiem był 185 Pułk Piechoty „Nembo”, który przydzielono do 211 Dywizji Nadbrzeżnej; ten stawiał bardziej zdecydowany opór w masywie Aspromonte, ale ostatecznie został pokonany 8 września 1943 roku.

Następstwa Po operacji Baytown przeprowadzono operację Slapstick z udziałem brytyjskiej 1 Dywizji Powietrznodesantowej (dowodzonej przez gen. mjr. George’a Hopkinsona) oraz operację Avalanche, główne lądowanie w Salerno przeprowadzone przez oddziały amerykańskiej 5 Armii gen. por. Marka Clarka. Obie operacje miały miejsce 9 września, po kapitulacji Włoch ogłoszonej dzień wcześniej. Kapitulacja została uzgodniona 3 września, ale ogłoszono ją publicznie dopiero 8 września i nie miała bezpośredniego wpływu na operację Baytown.

Przypisy

Bibliografia

Operacja Baytown Kategoria:Działania zbrojne w 1943 Kategoria:Kampania śródziemnomorska