Hlothere, HlotheriA Dictionary of Christian Biography, Literature, Sects and Doctrines Hermogenes to Julianus Part Five, wyd. William Smith i Henry Wace, t. 3, London 1882, s. 112. (zm. 6 lutego 685) – król Kentu od 673 roku.
Był synem Earconberta i jego żony Seksburgi. Gdy jego ojciec zmarł w 664 w wyniku zarazy, Hlothere razem z rodzeństwem znalazł się pod opieką matki Seksburgi, która sprawowała regencję w imieniu starszego syna Egberta IB. Yorke, Nunneries and the Anglo-Saxon Royal Houses, London - New York 2003, s. 26..
W lipcu 673 roku, po śmierci swojego brata Egberta I, został królem Kentu. Hlothere współrządził ze swoim bratankiem Eadricem; przypuszcza się, że Kentem rządzili równocześnie dwaj królowie już wcześniej, jednak współrządy Hlothere'a i Eadrica są pierwszymi, które nie budzą wątpliwościB. Yorke, Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England, London 1990, s. 32-33.. Zdołał zachować niezależność od MercjiN. J. Higham, An English empire: Bede and the early Anglo-Saxon kings, Manchester 1995, s. 120.
W 679 brał udział w synodzie w HatfieldN. J. Higham, An English empire: Bede and the early Anglo-Saxon kings, Manchester 1995, s. 119..
Działalność fundacyjna Według wcześniejszej wersji Legendy Mildredy, spisanej pod koniec VIII wieku, przypuszczalnie w Minster-in-Shheppey, podkreśla udział Hlothere'a w ufundowaniu przez jego matkę Seksburgę klasztoru w Minster. Z kolei w Vita beatae Seaxburgae reginae, spisana w XII wieku w Ely, przypuszczalnie na podstawie Legendy świętej Mildredy, zasługi Hlothere'a przypisano jego bratu Egbertowi. Według tradycji, znajdującej odbicie w Legendzie Mildredy, Hlothere założył klasztor w Minster dla swojej kuzynki Ebby jako zadośćuczynienie za zabójstwo jej braci, Etelreda i Etelberta. Ojcem zabitych był Eormenred, brat Earconbeta i stryj Hlothere'a, tymczasem Ebba była córką Etelfryda, króla Northumbrii, i mniszką w ColdinghamH. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, kolumna 94.. Mimo to, uważa się, że w przekazie tym znajduje odbicia sytuacja w Kencie w VII wieku, z kolei w najstarszych fragmentach Legendy założenie klasztoru w Minster datuje się na czasy panowania Hlothere'a i jego bratanka Eadrica.
W 679 Hlothere przekazał opatowi Berhtwaldowi ziemię w ThanetHarald Kleinschmidt, Perception and action in medieval Europe, 2005, s. 108 przypis 47.; jest to najstarszy anglosaski akt nadania ziemi, którego autentyczność nie budzi wątpliwościB. Yorke, Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England, London 1990, s. 21.. W dokumencie tym Hlothere przekazał opatowi Berhtwaldowi ziemię w ThanetH. Kleinschmidt, Perception and action in medieval Europe, 2005, s. 108 przypis 47..
Działalność prawodawcza Około 680T. Hodgin, The History of England - From the Earliest Times to the Norman Conquest, 2007, s. 218. albo około 685D. G. Russo, Town Origins and Development in Early England, C. 400-950 A.D., 1998, s. 118. wraz ze swoim bratankiem Eadriciem wydał kodeks. Był to pierwszy od czasów panowania Ethelreda, pradziada Hlothere'a, przejaw działalności prawotwórczej królów Kentu.
Wojna z bratankiem i śmierć Eadric, bratanek Hlothere'a, sprzymierzył się z Południowymi Sasami przeciwko stryjowi. Hlothere został ranny w bitwie i zmarł później w wyniku odniesionych obrażeńA Dictionary of Christian Biography, Literature, Sects and Doctrines Hermogenes to Julianus Part Five, wyd. W. Smith i H. Wace, t. 3, London 1882, s. 112..
Śmierć Hlothere'a zbiegła się z objęciem rządów w Wessexie przez Caedwallę, który niedługo później pokonał Południowych Sasów i zajął Kent, osadzając na tamtejszym tronie swojego brata Mula.
Hlothere pojawia się w Żywocie świętej Etelredy autorstwa Marie de France (XII wiek)The Life of Saint Audrey: A Text by Marie de France, wyd. J. Hall McCash, J. Clark Barban, przedmowa E. J. Mikel, 2006, s. 121, 127..
Przypisy
Bibliografia A Dictionary of Christian Biography, Literature, Sects and Doctrines Hermogenes to Julianus Part Five, wyd. William Smith i Henry Wace, t. 3, London 1882, s. 112-113. Higham N. J., An English empire: Bede and the early Anglo-Saxon kings, Manchester 1995, s. 119-120. Hodgkin T., The History of England - From the Earliest Times to the Norman Conquest, 2007, s. 218. Yorke B., Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England, London 1990, s. 21, 29, 32-33. Yorke B., Nunneries and the Anglo-Saxon Royal Houses, London - New York 2003, s. 26.
Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Władcy Kentu Kategoria:Zmarli w 685