thumb|240px|Ohel thumb|240px|Grób cadyka Ohel Elimelecha w Leżajsku – ohel cadyka Elimelecha znajdujący się na cmentarzu żydowskim w Leżajsku, przy ulicy Górnej.
Pierwszy drewniany, kryty gontem ohel powstał w XIX wieku. W 1940 roku Niemcy zburzyli go i rozkopali grób cadyka, z nadzieją, że znajdą drogocenne przedmioty. Według podań podczas rozkopywania grobu cadyk spojrzał na prześladowców smutnymi oczami, poprzez co wystraszeni uciekli i dalej nie niszczyli grobu, jak i całego cmentarza. Szczątki cadyka leżały kilka dni pod jednym z drzew. Wkrótce zostały ponownie pochowane w białym ręczniku przez Lejba Katza, jednak zrobił to w innym miejscu, które wskazał Zdzisławowi Zawilskiemu, ostatniemu przedwojennemu zastępcy burmistrza Leżajska Tadeusza Nizińskiego.
Po zakończeniu wojny, w 1959 r. z wyłącznej inicjatywy rabina Samuela Friedmanna z Wiednia rozpoczęto budowę nowego, murowanego ohelu, który był jednonawowy (zewnętrzne ściany były w miejscu lizen widocznych na frontowej ścianie dzisiejszej kaplicy. Budowę realizował murarz nazwiskiem Kusy, a finansował to ww. Samuel Friedmann, wymieniając dolary w banku, po oficjalnym kursie. Baruch Safir był zdecydowanym, przeciwnikiem tej budowy do tego stopnia, że zawiadomił prokuratora o "nielegalnym obrocie dolarami" przez Zdzisława Zawilskiego, u którego gościł rabin Friedmann podczas każdorazowego pobytu w Leżajsku. Prokurator nie wniósł aktu oskarżenia, bo Zdzisław Zawilski okazał otrzymane od rabina bankowe dowody wymiany dolarów na złotówki oraz skrupulatne rozliczenie za materiały i robociznę. Kazimierz Gdula był w domu Z. Zawilskiego podczas I wizyty rabina Friedmanna i opowiadał mu o historii leżajskich cadyków. Rabin Friedman mówił, że budowę finansuje wyłącznie z własnych funduszy, jako wotum za ocalenie, kiedy był więźniem obozu Mauthausen, w którym po raz pierwszy dowiedział się o Elimelechu Weissblumie. Do szkoły rabinackiej wstąpił dopiero po wojnie. Budowę jednonawowego ohelu zakończono w 1963 r. W 1994 roku mieszkający w Nowym Jorku, a urodzony w okolicach Krakowa, rabin Mendel Reichberg zlecił arch. Zbigniewowi Zawilskiemu projekt rozbudowy ohelu. Dopiero wówczas zostały dobudowane dwie boczne nawy. To rabin Mendel Reichber zbierał w USA fundusze, ale na rozbudowę ohelu. Po rozbudowie ohel składa się z trzech części: centralnej z nową macewą cadyka, otoczonego kutą kratą i dwóch bocznych naw: jednej dla mężczyzn, drugiej dla kobiet. Powyższe informacje zostały przekazane przez Zbigniewa Zawilskiego, syna Zdzisława. Do dziś zachowała się oryginalna macewa cadyka Elimelecha z Leżajska z 1776 roku.
W marcu 2008 roku ohel cadyka został sprofanowany i pokryty antysemickimi napisami, co zdarzyło się po raz pierwszy w powojennej historii LeżajskaLeżajsk. Profanacja ohelu cadyka Elimelecha w serwisie jewish.org.pl.. Ohel ucierpiał w wyniku pożaru nocą z 8 na 9 marca 2018 roku, podczas corocznej pielgrzymki chasydówTysiące chasydów w Leżajsku. W nocy zapaliła się nawa boczna grobowca cadyka Elimelecha..
Ohel jest obecnie najliczniej i najchętniej odwiedzanym grobem cadyka w Polsce, a nawet i Europie. Wśród pielgrzymów znalazła się również znana hollywoodzka aktorka Demi Moore (członkini grupy wyznaniowej Kaballah Center) czy światowej sławy piosenkarka Madonna.
Przypisy
Linki zewnętrzne Eljahu Josef Parypa, Tajemnice grobu Cadyka Rabina Elimelecha z Leżajska – Tajemniczy Świat Żydów, dostęp 2018-09-08
Kategoria:Chasydyzm Kategoria:Ohele Kategoria:Obiekty sakralne w Leżajsku