Wysoczyzna morenowa (także: wysoczyzna polodowcowa) – rozległy, lekko wyniesiony i na ogół słabo rozcięty typ wysoczyzny, zbudowany z osadów lodowcowych – przede wszystkim z materiałów morenowych, a niekiedy fluwioglacjalnych. Formacja ta wznosi się zwykle ponad poziom okolicznych pradolin i cechuje się dość wyrównaną powierzchnią.
Podstawowym budulcem wysoczyzn morenowych jest zazwyczaj glina lodowcowa pochodząca z jednego stadiału zlodowacenia. Rzeźba terenu może być jednak urozmaicona licznymi pagórkami oraz zagłębieniami bezodpływowymi, które powstały w wyniku nierównomiernego wytapiania materiału morenowego pozostawionego przez lądolód (wysoczyzny faliste i pagórkowate). Spotyka się również powierzchnie płaskie, ukształtowane podczas ablacji zwartych mas tzw. lodu martwego, odpowiadające równinom moreny dennej, a także formy zdenudowane, będące efektem późniejszego obniżenia i wyrównania starszych powierzchni.
Zobacz też morena ablacyjna morena boczna morena czołowa morena denna morena powierzchniowa morena środkowa morena wewnętrzna
Przypisy
Kategoria:Geomorfologia Kategoria:Glacjologia