Okręty podwodne typu Brin

Okręty podwodne typu Brin – typ włoskich okrętów podwodnych używanych przez Regia Marina w okresie II wojny światowej.

Okręty tego typu były podwodnymi okrętami oceanicznymi z częściowo podwójnym kadłubem, operującymi na głębokości do 110 m. Wszystkie zostały wybudowane przez stocznię w Tarencie. Powstały jako rozwinięcie typu Archimede. Dwa okręty drugiej serii: „Archimede” i „Torricelli” były budowane w tajemnicy i otrzymały nazwy przejęte po dwóch poprzednikach przekazanych w 1937 roku hiszpańskim nacjonalistom, w celu ukrycia tego faktuR. Chesneau (red.), Conway’s... s. 306.. Ogółem wybudowano 5 okrętów tego typu. Cztery z nich zostały utracone w czasie działań wojennych, z tego dwa – na pierwszym patrolu bojowym.

Początkowo uzbrojenie artyleryjskie okrętów stanowiło działo 100 mm/43 (o długości lufy 43 kalibry) Model 27, umieszczone w obrotowej obudowie na szczycie dość dużego kiosku, z jego tyłu (była to próba skonstruowania lekkiego działa dla okrętów podwodnych, chronionego przed bryzgami wody, używanego oprócz tego tylko na typie Foca)Italian 100 mm/43 (3.9") Model 1927 w serwisie navWeaps,com [dostęp 2011-09-07].. Działo to nie okazało się jednak udane i w latach 1941–1942 na istniejących okrętach („Brin”, „Archimede” i być może „Guiglemotti”) zostało zamienione na standardowe działo 100 mm/47, umieszczone na pokładzie górnym, przed zmniejszonym kioskiemA.W.Daszjan, Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Italii, Morskaja Kollekcja nr 8/2003 (błędnie tam podany kaliber oryginalnego działa na 102 mm/43)..

Okręty („Brin”) – zwodowany 3 kwietnia 1938, w służbie od 30 czerwca 1938. Po kapitulacji Włoch poddał się Aliantom. Jako jedyny okręt typu nie został utracony podczas wojny, skreślony z listy floty w 1948. „Luigi Galvani” („Galvani”) – zwodowany 22 maja 1938, w służbie od 29 lipca 1938. Zatopiony w rejonie Zatoki Perskiej 26 czerwca 1940. – zwodowany 11 września 1938, w służbie od 12 października 1938. Storpedowany przez brytyjski okręt podwodny HMS „Unbeaten” (typu U) 17 marca 1942 w pobliżu przylądka Spartivento zatonął wraz z całą załogą. – zwodowany 5 marca 1939, w służbie od 18 kwietnia 1939. Zatopiony przez amerykańską łódź latającą Catalina u wybrzeży Brazylii 16 marca 1943. „Evangelista Torricelli” – zwodowany 26 marca 1939, w służbie od 7 maja 1939. Zatopiony 23 czerwca 1940 przez okręty Royal Navy na Morzu Czerwonym.

23 czerwca 1940 roku rano doszło do pojedynku „Torricellego” w cieśninie Bab al-Mandab z niszczycielami brytyjskimi HMS „Khartoum”, „Kandahar”, „Kingston” i slupem „Shoreham”, zakończonego zatopieniem okrętu podwodnego. Po walce na pokładzie „Khartouma” wybuchł pożar, spowodowany – zgodnie z raportem Royal Navy – samoczynnym wybuchem zbiornika sprężonego powietrza jednej z wyrzutni torpedUBoat.net, Don Kindell, NAVAL EVENTS, JUNE 1940, Part 4 of 4.. Część publikacji, w ślad za informacjami włoskimi, podaje wersję, że pożar został spowodowany ostrzelaniem przez okręt podwodny „Torricelli”, którego ogień był niecelny i miał miejsce kilka godzin wcześniej. O 12.45 wybuchła na „Khartoumie” rufowa komora amunicyjnaWojciech Holicki, Klęska erytrejskich dywizjonów w: Morze, Statki i Okręty nr 6/2008, s. 51.. Nie mogąc opanować pożaru, okręt wyrzucił się na brzeg koło wyspy PerimUBoat.net.. Zginął tylko jeden członek załogi, trzech zostało rannychDon Kindell, NAVAL EVENTS, JUNE 1940, Part 4 of 4.. Okręt został następnie uznany za nienadający się do remontu i skreślony z listy floty.

Przypisy

Bibliografia

Roger Chesneau (red.), Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922-1946, Londyn 1992, .