Immunitet – przywilej wyłączający terytoria lenników spod władzy urzędników króla. Dzięki niemu lennicy króla w imieniu władcy formalnie sprawowali władzę administracyjną, skarbową i wojskową. Był kolejnym elementem systemu lennego, który osłabiał władzę królewską.
Immunitet dzieli się na: sądowy - przywilej sprawowania władzy sądowniczej przez feudała w jego dobrach ekonomiczny - zwolnienie dóbr feudała ze świadczeń na rzecz panującego.
Bibliografia Roman Grodecki, Początki immunitetu w Polsce, Lwów 1930
Kategoria:Prawo w średniowieczu Kategoria:Historia gospodarcza średniowiecza