Kościół Świętego Ducha (niem. Heiliggeistkirche) – późnogotycka świątynia ewangelicko-unijna znajdująca się w niemieckim mieście Heidelberg.
Historia Pierwsza wzmianka o kościele w Heidelbergu pod tym wezwaniem pochodzi z 1239 roku, była to budowla romańska. Około 1300 roku na jej miejscu wzniesiono wczesnogotycki kościół. Obecny kościół wzniósł w latach 1398–1441 król Ruprecht z Palatynatu. W 1518 odwiedził go Marcin Luter, a w 1546 odprawiono tu pierwsze nabożeństwo protestanckie. W 1557 roku elektor Otto Henryk wprowadził luteranizm w Palatynacie Reńskim i oficjalnie przekształcił świątynię w kościół ewangelicki, lecz już w 1559 roku budynek przeszedł w ręce kalwinistów wraz ze wstąpieniem na tron Fryderyka III Pobożnego. Wówczas świątynia pozbawiona została pierwotnego, bogatego wystroju.
W 1693 kościół został zniszczony przez wojska francuskie, podczas odbudowy w latach 1698–1700 świątynię przykryto dachem mansardowym. W 1706 budynek został przedzielony murem na dwie części i przekształcony w kościół symultaniczny. W 1709 roku wybudowano barokowy hełm wieży. Katolicy współużytkowali go do roku 1809, gdy siedzibę parafii przeniesiono do dawnego kościoła jezuitów. W 1874 prezbiterium przekazano Kościołowi Starokatolickiemu. Mur dzielący obie części kościoła rozebrano w 1936 roku, od tej pory świątynia w całości należy do protestantów. W 1956 ukończono renowację kościoła.
Architektura i wyposażenie Świątynia późnogotycka, trójnawowa, o układzie halowym. Ma długość 70 m i szerokość 22 m. Na wysokiej na 82 m wieży zawieszono cztery barokowe dzwony. Nawy boczne posiadają empory, które przewidziano jako przestrzeń uniwersytecką i miejsce zbiorów Bibliotheki Palatina. Na sklepieniu zachował się XV-wieczny fresk przedstawiający koncert aniołów, odkryty podczas restauracji kościoła w latach 50. XX wieku.
W nawie północnej znajduje się nagrobek króla Ruprechta i jego żony Elżbiety Hohenzollern. Barokowa ambona pochodzi z 1731 roku, jest ona jedynym zachowanym elementem barokowego wyposażenia. Wieńczy ją rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego. Ołtarz i chrzcielnicę wykonał w latach 60. XX wieku rzeźbiarz . Zachodnie okno nawy głównej wypełnia witraż z 1965 roku autorstwa , z motywem baranka i siedmiu pieczęci zaczerpniętym z Apokalipsy św. Jana. 58-głosowe organy wykonało w latach 1980–1993 przedsiębiorstwo , a w 1997 wyremontował je warsztat .
Galeria
Przypisy
Kościół Świętego Ducha Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Świątynie protestanckie w Niemczech Kategoria:Kościoły w Badenii-Wirtembergii Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Ducha Świętego