Zakażenie oportunistyczne – endogenne zakażenie charakterystyczne dla osobników o obniżonej odporności (u człowieka głównie spowodowane przez AIDS), ale także wskutek immunosupresji (przy transplantacjach) oraz przy stosowaniu antybiotyków (niszczenie flory fizjologicznej). Czynnikiem tych zakażeń są głównie patogeny uznawane do niedawna za niechorobotwórcze (np. zakażenia florą rezydentną).
pierwotniakowe toksoplazmoza (zajęcie ośrodkowego układu nerwowego lub jako zapalenie płuc) kryptosporydioza (wodnista biegunka) enterocytozoonoza (wymioty, biegunka, objawy neurologiczne)
grzybicze kandydoza jamy ustnej, przełyku i dalszych odcinków przewodu pokarmowego, a także płuc kryptokokoza (zapalenie płuc, ciężkie zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu) zakażenie Pneumocystis jiroveci – najczęściej spotykane zakażenie oportunistyczne u chorych na AIDS – zapalenie płuc o ciężkim i nawracającym przebiegu, wymagające leczenia szpitalnego; w 50% przypadków jest pierwszym objawem AIDS
wirusowe cytomegalia (zajęcie układu pokarmowego, siatkówki, zapalenie płuc) zakażenia wirusem opryszczki półpasiec o ciężkim przebiegu
bakteryjne poantybiotykowe zapalenie jelit (Clostridium difficile) wywołane przez prątki gruźlicy (gruźlica płuc, częste są postacie nietypowe – Mycobacterium avium complex) posocznice salmonellozowe
Zakażeniom tym zazwyczaj towarzyszą nowotwory (mięsaki, chłoniaki).
Kategoria:Choroby zakaźne