Teodulo Mabellini (ur. 2 kwietnia 1817 w Pistoi, zm. 10 marca 1897 we Florencji) – włoski kompozytor i dyrygent.
Życiorys Początkowo studiował w Pistoi u Giuseppe Pillottiego i Giuseppe Gherardeschiego, następnie w latach 1833–1836 kształcił się w Instituto Reale Musicale we Florencji. W 1836 roku wystawił swoją pierwszą operę, Matilde di Toledo, która odniosła wielki sukces. Zachwyconą nią książę Leopold II udzielił Mabelliniemu stypendium, które umożliwiło mu dalsze studia w Novarze u Saverio Mercadantego. W 1842 roku osiadł na stałe we Florencji, gdzie w latach 1843–1859 był dyrygentem orkiestry Società Filarmonica. W 1847 roku otrzymał posadę kapelmistrza na toskańskim dworze książęcym. Od 1859 do 1887 roku był wykładowcą kompozycji w Instituto Reale Musicale. W latach 1863–1880 wraz ze 100-osobowym zespołem prowadził monumentalne Concerti Popolari, w ramach których propagował twórczość kompozytorów austriackich i niemieckich. Dokonał włoskich prawykonań wielu symfonii Josepha Haydna, W.A. Mozarta, Ludwiga van Beethovena i Felixa Mendelssohna. W 1869 roku skomponował część Lux aeterna do mszy żałobnej za Gioacchino Rossiniego, wspólnego przedsięwzięcia 13 włoskich kompozytorów.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Pistoi Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Włoscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1817 Kategoria:Zmarli w 1897