Władysław Bakałowicz (ur. 28 maja 1833 w Chrzanowie, zm. 15 listopada 1904 w Paryżu) – malarz rodzajowy i portrecista.
W latach 1846–1852 kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1863 roku wyjechał do Paryża, gdzie zyskał powodzenie malując niewielkie obrazki odtwarzające postacie w strojach XVI-XVII-wiecznych, zwłaszcza sceny z życia dworu francuskiego za panowania Henryka II Walezjusza. Otrzymał później obywatelstwo francuskie i przyjął nazwisko Ladislav BakalowiczRodzinie tej herb Bakałowicz został nadany przez Stanisława Augusta w 1775 za zasługi wybitnego kartografa inż. Jana Bakałowicza (S. Orgelbranda Encyklopedia powszechna. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo S. Orgelbranda Synów, 1898, s. 714)..
Początkowo malował portrety pastelowe, później zajmował się malarstwem historycznym i rodzajowym, wystawiając swe prace w Salonach paryskich. Swoją twórczość prezentował także w Brukseli, Berlinie, Wiedniu, Londynie i Nowym Jorku oraz w kraju: w Warszawie, Krakowie i Lwowie.
Jego żoną była aktorka Wiktoryna Józefa Bakałowicz, z którą miał syna Stefana Aleksandra, później zajmującego się malarstwem akademickim.
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Kategoria:Absolwenci Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Chrzanowie Kategoria:Malarze aktu Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Polscy malarze okresu historyzmu Kategoria:Polscy portreciści Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1904