Splanchnicektomia (ang. splanchnicectomy) – operacja polegająca na usunięciu pni i zwojów układu współczulnego.
W przeszłości stosowana w terapii nadciśnienia tętniczego i polegała na wycięciu prawie całego pnia współczulnego w klatce piersiowej. Obecnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego metoda ta została całkowicie zarzucona.
Obecnie dzięki rozwojowi technik laparoskopowych splanchnicektomia znajduje zastosowanie w leczeniu paliatywnym raka trzustki i przewlekłym zapaleniu trzustki (w przypadku operacji na odcinku brzusznym pnia współczulnego). Operację można również wykonać w obrębie klatki piersiowej drogą wideotorakoskopii. Wskazaniem do wykonania jej tym sposobem jest leczenie np. zespołu Raynauda i nadmiernej potliwości kończyn górnychJacek Kordiak, Marian Brocki, Sławomir Jabłoński, Mariusz Bella, Leszek Kutwin. Zastosowanie wideotorakoskopii w leczeniu schorzeń zależnych od autonomicznego układu nerwowego.
Metoda resekcji pnia współczulnego wprowadzona została przez Reginalda SmithwickaR.H.Smithwick: A technique for splanchnic resection for hypertension. Surgery 7: 1–8 (1940) i K.GrimsonaK.Grimson: Total thoracic and partial to total lumbar sympathectomy and celiac ganglionectomy in the treatment of hypertension. Ann Surg 114, 753–775 (1941) na początku lat 40. XX wieku.
Przypisy
Bibliografia Jan Nielubowicz Ostre schorzenia jamy brzusznej. Wyd IV uzupełnione. PZWL 1988 .
Kategoria:Zabiegi operacyjne