Gaston Boissier (ur. 15 sierpnia 1823 w Nîmes, zm. 10 czerwca 1908 Viroflay) – francuski historyk i filolog.
W 1856 r. doktoryzował się z zakresu nauk humanistycznych. Profesor Collège de France w Paryżu. Od 8 czerwca 1876 r. był członkiem Akademii Francuskiej (fotel 26), a od 2 maja 1895 r. był jej sekretarzem.
Odznaczony Legią Honorową w klasie Wielkiego Oficera.
Publikacje Na podstawie materiału źródłowego Le poète Attius, étude sur la tragédie latine pendant la République (1857) Quomodo Graecos poetas Plautus transtulerit? (1857) Étude sur la vie et les ouvrages de Terentius Varron (1859) Étude sur la vie et les ouvrages de M. Terentius Varron (1861) Cicéron et ses amis. Étude sur la société romaine du temps de César (1865) Cicéron et ses amis (1866) La religion romaine d’Auguste aux Antonins (1874) L’opposition sous les Césars (1875) Promenades archéologiques. Rome et Pompéi (1880) Nouvelles promenades archéologiques. Horace et Virgile (1886) Madame de Sévigné (1887) La fin du Paganisme. Études sur les dernières luttes religieuses en Occident au IVe siècle (1891) Saint-Simon (1892) L’Afrique romaine. Promenades archéologiques en Algérie et en Tunisie (1895) Tacite (1903) La conjuration de Catilina (1905) Les grandes institutions de France. L’Institut de France (1907) L’Académie française sous l’Ancien Régime (1909)
Przypisy
Linki zewnętrzne Gaston Boissier – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Członkowie Akademii Inskrypcji i Literatury Pięknej Kategoria:Francuscy naukowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nîmes Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Zmarli w 1908