Christof Duffner

Christof Duffner (ur. 16 grudnia 1971 w Tribergu) – niemiecki skoczek narciarski, złoty medalista olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera W Pucharze Świata zadebiutował w pierwszym konkursie 37. edycji Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 57. miejsce 30 grudnia 1988 w Oberstdorfie. W sezonie 1988/1989 wystartował jeszcze tylko w konkursie w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 85. miejsce, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Następny raz w Pucharze Świata pojawił się po rocznej przerwie, startując w trzech konkursach końcówki sezonu 1989/1990, jednak ponownie nie zdobył żadnych punktów.

Sezon 1990/1991 zaczął od startu w Oberstdorfie, gdzie wywalczył pierwsze punkty PŚ, zajmując czwarte miejsce i tracąc do trzeciego Heinza Kuttina 1 punkt. Dzień później, 1 stycznia 1990 w Garmisch-Partenkirchen Duffner był piąty. Wyniki te dawały mu wysoką pozycję w klasyfikacji 39. Turnieju Czterech Skoczni. Szansę na dobry końcowy wynik stracił jednak po konkursach w Innsbrucku i Bischofshofen, gdzie zajmował odpowiednio 39. i 26. miejsce. W lutym 1991 wziął udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 15. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 17. miejsce.

Najważniejszym wydarzeniem sezonu 1991/1992 były igrzyska olimpijskie w Albertville, gdzie Duffner był jedenasty w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. Na tych samych igrzyskach był także członkiem ekipy niemieckiej, która zajęła piąte miejsce w konkursie drużynowym. W tym samym roku odbyły się także mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie niemiecki skoczek zajął piąte miejsce. Był to jego najlepszy indywidualny wynik w tym sezonie. W klasyfikacji generalnej tym razem był dziewiętnasty.

Na początku sezonu 1992/1993, 30 grudnia 1992 Duffner po raz pierwszy w karierze stanął na podium wygrywając zawody w Oberstdorfie. Startując jako lider 41. edycji Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa zaprezentował się słabiej, zajmując 32. miejsce. Następnie był dziesiąty w Innsbrucku i siódmy w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć szóste miejsce w klasyfikacji końcowej Turnieju. W tym sezonie na podium stanął także w ostatnim konkursie 28 marca 1993 w Planicy, gdzie był trzeci, za Espenem Bredesenem i Andreasem Goldbergerem. Wystartował także na mistrzostwach świata w Falun, zajmując 28. miejsce na normalnej skoczni i 10. na dużej. W konkursie drużynowym reprezentacja Niemiec zajęła 11. miejsce. W całej historii jego startów w Pucharze Świata to właśnie w tym sezonie odnosił najlepsze wyniki i w efekcie zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej.

Sezon 1993/1994 przyniósł mu pierwszy medal w karierze. Wywalczył go podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer w lutym 1994. Wraz z Hansjörgiem Jäkle, Dieterem Thomą i Jensem Weißflogiem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. W konkursach indywidualnych był jedenasty na dużym obiekcie i osiemnasty na normalnym. Zaledwie miesiąc później odbywały się mistrzostwa świata w lotach w Planicy, podczas których Duffner zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Roberto Ceconem. Został tam jednym z pierwszych zawodników, którzy pokonali granicę 200 m. Nieustany skok na odległość 207 m stanowiłby rekord świata w długości skoku narciarskiego, jednak w tym samym konkursie wynik ten poprawił Bredesen skacząc 209 m. Duffner czwarty był także w klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 Pucharu Świata w lotach, także w tym przypadku bezpośrednio przed nim znalazł się Cecon. W Pucharze Świata w skokach niemiecki skoczek zajął 25. miejsce.

Przeciętne wyniki w sezonie 1994/1995 spowodowały, że nie wystąpił na mistrzostwach świata w Thunder Bay. Tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów PŚ, co zaowocowało 44. miejscem w klasyfikacji generalnej. W sezonie 1995/1996 dwukrotnie stawał na podium zawodów PŚ. Na skoczni Kulm w Tauplitz 11 lutego 1996 był drugi, ustępując tylko Goldbergerowi, podobnie jak 9 marca 1996 na skoczni Čerťák w Harrachovie. W efekcie dało mu to trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1995/1996 w PŚ w lotach, za Goldbergerem i Janne Ahonenem. Siódme miejsce w Oberstdorfie, dwunaste w Ga-Pa, szóste w Innsbrucku i dziesiąte w Bischofshofen pozwoliło mu zająć piąte miejsce w 44. Turnieju Czterech Skoczni. W PŚ w skokach zajął w tym sezonie 14. miejsce. Na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 był piąty.

W zawodach PŚ w skokach startował aż do sezonu 2003/2004, jednak nie notował tak dobrych wyników jak dotychczas. , ale ówczesny trener reprezentacji Niemiec – Reinhard Heß postanowił zabrać go na mistrzostwa świata w Ramsau w 1999, gdzie wspólnie ze Svenem Hannawaldem, Dieterem Thomą oraz Martinem Schmittem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie był czternasty na normalnej skoczni i osiemnasty na dużej. Ostatni raz na podium zawodów pucharowych stanął 19 marca 1999 w Planicy. Dwa lata wcześniej, podczas mistrzostw świata w Trondheim w 1997 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym wraz z Jäkle, Thomą i Schmittem. Indywidualnie wystartował tylko na dużej skoczni zajmując 25. miejsce.

W 2002 był członkiem reprezentacji Niemiec na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City, jednak wystartował tam tylko w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, zajmując 17. miejsce. Miesiąc później był ósmy na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie. Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. Wystartował tam w obu konkursach indywidualnych, zajmując odpowiednio 20. miejsce na normalnej skoczni oraz 24. miejsce na dużym obiekcie. Ostatni występ w PŚ zaliczył 22 marca 2003 w Planicy, gdzie zajął 19. miejsce. Ostatni oficjalny skok oddał jednak blisko rok później, 1 lutego 2004 podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego w Brotterode, gdzie zajął 47. miejsce.

W 2001 w zawodach PŚ na mamuciej skoczni w Planicy uzyskał rekordową prędkość na progu 135,2 km/hPrawdopodobnie był to błąd pomiaru.. Tam też ustanowił swój rekord życiowy skacząc 219 m. Podczas Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich w 2004 w Planicy startował jako przedskoczek. Był jednym z pierwszych skoczków w RFN, którzy skakali stylem „V”. Po zakończeniu sezonu 2003/2004 zakończył karierę.

Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca5.14 lutego1992 AlbertvilleSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Heiko Hunger, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog.544,6 pkt -99,8 pkt11.16 lutego1992 AlbertvilleSkocznia duża indywidualnie176,3 pkt -63,2 pkt Toni Nieminen11.20 lutego1994 LillehammerSkocznia duża indywidualnie213,0 pkt -61,5 pkt Jens Weißflog1.15px22 lutego1994 LillehammerSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma, Jens Weißflog.970,1 pkt –18.25 lutego1994 LillehammerSkocznia normalna indywidualnie229,5 pkt -52,5 pkt Espen Bredesen17.10 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia normalna indywidualnie235,0 pkt -34,0 pkt Simon Ammann

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca15.10 lutego1991 Val di FiemmeSkocznia duża indywidualnie183,9 pkt -33,6 pkt Franci Petek10.21 lutego1993 FalunSkocznia duża indywidualnie192,7 pkt -48,7 pkt Espen Bredesen11.23 lutego1993 FalunSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Gerd Siegmund, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog.632,2 pkt -189,3 pkt28.27 lutego1993 FalunSkocznia normalna indywidualnie188,9 pkt -52,5 pkt Masahiko Harada3.15px27 lutego1997 TrondheimSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Christof Duffner, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma.845,6 pkt -109,7 pkt25.1 marca1997 TrondheimSkocznia duża indywidualnie180,9 pkt -71,2 pkt Masahiko Harada18.21 lutego1999 RamsauSkocznia duża indywidualnie194,1 pkt -69,3 pkt Martin Schmitt1.15px23 lutego1999 RamsauSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Sven Hannawald, Christof Duffner, Dieter Thoma, Martin Schmitt.988,9 pkt –14.26 lutego1999 RamsauSkocznia normalna indywidualnie221,5 pkt -33,5 pkt Kazuyoshi Funaki24.22 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia duża indywidualnie220,3 pkt -68,7 pkt Adam Małysz20.28 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia normalna indywidualnie230,5 pkt -48,5 pkt Adam Małysz

Mistrzostwa świata w lotach Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca5.22 marca1992 HarrachovLoty indywidualnie337,0 pkt -55,5 pkt Noriaki Kasai4.20 marca1994 PlanicaLoty indywidualnie266,4 pkt -84,9 pkt Jaroslav Sakala5.11 lutego1996 TauplitzLoty indywidualnie686,0 pkt -52,1 pkt Andreas Goldberger11.25 stycznia1998 OberstdorfLoty indywidualnie682,3 pkt -94,1 pkt Kazuyoshi Funaki12.23 lutego2000 VikersundLoty indywidualnie428,7 pkt -108,1 pkt Sven Hannawald8.10 marca2002 HarrachovLoty indywidualnie321,6 pkt -74,7 pkt Sven Hannawald

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1990/199117.1991/199219.1992/19936.1993/199425.1994/199544.1995/199614.1996/199734.1997/199838.1998/199921.1999/200049.2000/200125.2001/200222.2002/200347.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca1.30 grudnia 1992 OberstdorfSchattenbergschanze237.7 pkt1. –2.28 marca 1993 PlanicaBloudkova velikanka245.0 pkt3. -9.7 pktEspen Bredesen3.11 lutego 1996 Tauplitz/Bad MitterndorfKulm379.4 pkt2. -6.5 pktAndreas Goldberger4.9 marca 1996 HarrachovČerťák375.8 pkt2. -10.0 pktAndreas Goldberger5.19 marca 1999 PlanicaVelikanka388.2 pkt3. -1.5 pktMartin Schmitt

Christof Duffner

Czytaj w krótszych częściach

Źródło i licencja