Zespół poklasztorny kapucynów w Świdnicy – zabytkowy zespół poklasztorny przy ul. Zamkowej w Świdnicy.
W skład zabudowań wchodzi klasztor, wybudowany w 1680, oraz kościół św. Antoniego z lat 1682–1688.
Klasztor i kościół kapucynów powstał w miejscu spalonego w 1532 zamku książąt świdnickich oraz rezydencji von Nostitzów z 1673Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 185. Pierwszy powstał klasztor w 1680, a w dwa lata po nim rozpoczęto budowę kościoła (obecnie zbór Kościoła Zielonoświątkowego), która trwała do 1688 r. W wyniku kasacji zakonu w 1810 klasztor przerobiono na szpital, a w późniejszym okresie na sierociniec. Kościół natomiast po gruntownej przebudowie stał się kościołem garnizonowym (1818). Po wojnie świątynia pełniła funkcje kościoła polskokatolickiego. W latach 70. XX w. został opuszczony i opustoszały popadł w znaczna ruinę. Obecnie kościół zielonoświątkowy remontuje ten obiekt na swoją siedzibę.
Nad portalem wejścia do kościoła od ul. Zamkowej znajduje się kartusz z herbem Nostitz i rokiem 1818, natomiast od strony ulicy Muzealnej zachował się renesansowy portal wejściowy z herbem Ferdynanda I Habsburga (1503–1564) pochodzący z rezydencji z 1537 r.
Okolice klasztoru to piękny zieleniec-skwer założony na miejscu terenu, gdzie trwały prace archeologiczne.
thumb|200 px|center|Herb Ferdynanda I
Przypisy
Kapucynów Kategoria:Klasztory kapucynów Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie dolnośląskim Kategoria:Kościół Zielonoświątkowy w RP