thumb|Danburyt wydobyty w kopalni San Sebastian, Charcas, San Luis Potosí, Meksyk (35x28x21 cm)

Danburyt – rzadki minerał z gromady krzemianów, będący borokrzemianem wapnia. Nazwa jest związana z miejscem występowania – Danbury w Connecticut, USA; gdzie został odkryty w 1839 r. w zmetamorfizowanych dolomitach.

Właściwości Krystalizuje w układzie rombowym. Tworzy słupkowe kryształy przyjmujące postać wielościennego słupa, klinowato zakończonego rombową dwupiramidą. Na ścianach kryształów widoczne jest nieraz poprzeczne prążkowanie. Dobrze wykształcone kryształy są narosłe. Spotykany w formie szczotek krystalicznych w druzach. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, nerkowatych i ziarnistych. Także jako naskorupienia lub zbite, porcelanowe masy. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Najczęściej bezbarwny lub biały. Posiada szklisty lub tłusty połysk. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo, mangan, glin, magnez, stront i sód.

Występowanie Występuje w utworach wykazujących bezpośredni lub pośredni związek z działalnością magmową (zmienione skały wylewne). Jest spotykany w pegmatytach, utworach pneumatolitycznych, granitach, niekiedy występuje w żyłach typu alpejskiego oraz hydrotermalnych kruszcowych. Stanowi składnik niektórych skał metamorficznych powstałych na skutek intensywnych procesów metasomatycznych (grejzeny) albo w warunkach przeobrażeń kontaktowych (bogate w bor skarny, dolomity, marmury). Znany również ze zmetamorfizowanych ewaporatów. Towarzyszą mu kwarc, kalcyt, cytryn, ametyst, sfaleryt, fluoryt, turmalin, chalkopiryt, datolit, piryt, danalit, piroksen, kwarc dymny.

Miejsce występowania Należy do minerałów bardzo rzadkich. Oprócz USA – Danbury (Connecticut) oraz Russel, występuje również w Meksyku – rejon Baja i California, Birmie – Mogok, Japonii – Obira, Kyusziu. Także: Rosja – Dalniegorsk, Szwajcaria – Piz Vallatscha, Grison, Włochy – dolina Aosty, Viterbo, Boliwia, Kanada, Czechy – Maglovec, Madagaskar.

Zastosowanie Ma znaczenie naukowe oraz kolekcjonerskie. Największe wykształcone kryształy pochodzą z Rosji (bezbarwne o długości powyżej 20 cm). oraz z Madagaskaru (żółtobrunatne, o dł. około 10 cm).

Danburyt, ze względu na stosunkowo dużą twardość i słabą łupliwość doskonale nadaje się do wyrobu biżuterii. Starannie oszlifowane kamienie, mimo niewielkiej dyspersji, mogą być bardzo efektowne. Nadaje się im najczęściej szlif fasetkowy zarówno brylantowy jak i schodkowy.

Największy danburyt pochodzi z Birmy, ma żółtą barwę i masę 138,6 ct. Waga przeciętnych kamieni nie przekracza 10 ct.

Przypisy

Bibliografia Podręczny Leksykon Przyrodniczy. Minerały i kamienie szlachetne Atlas mineralogii Leksykon Przyrodniczy. Minerały

Linki zewnętrzne danburyt na stronie Webmineral danburyt na stronie Mindat

Kategoria:Jubilerstwo Kategoria:Krzemiany (minerały)