Muhadżirowie (مهاجر) to arabskie słowo oznaczające emigrantów. Termin ten jest używany w stosunku do muzułmanów, którzy zmieniają miejsce pobytu, by móc swobodnie praktykować islam, powołując się na słowa Koranu: Zaprawdę, kiedy aniołowie zabierają dusze tych, którzy sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość, mówią: „W jakim stanie byliście?” Oni powiedzą: „Byliśmy uciśnionymi na Ziemi.” Powiedzą: „Czy ziemia Boga nie była dość rozległa, żebyście mogli wędrować po niej?” Otóż dla tych Gehenna będzie miejscem schronienia. A jakże to nieszczęsne miejsce przybycia! (4:97) Jako muhadżirów określano towarzyszy Mahometa, którzy uciekli z Mekki do Medyny, by uniknąć prześladowań ze strony pogańskich Kurajszytów. W grupie tej byli:
Ali ibn Abi Talib Umar ibn al-Chattab Abu Bakr A’isza Chunajs ibn Hudhajfa Talha Abu Mas'ud Al-AnsariZbiór hadisów al-Buchariego 3:34:439 Abu Dharr al-Ghifari Mikdad ibn Aswad Ammar ibn Jasir Burajda Aslami Chalid ibn Sa`id
W czasach nowożytnych termin ten był używany w stosunku do muzułmanów z Kaukazu (Abchazów, Czerkiesów, Czeczenów i Lezginów) i Krymu (Tatarów), którzy uciekli do Turcji i krajów arabskich po podboju tych terenów przez Rosjan, obawiając się, że nowa władza zmusi ich do nawrócenia na chrześcijaństwo. Wielu z nich zajęło wysokie stanowiska w ruchu młodotureckim.
Mianem muhadżirów określano też muzułmanów emigrujących z Indii do Pakistanu.
Przypisy
Kategoria:Islam Kategoria:Emigracja