Sonny Chiba, znany również jako , właściwie – japoński aktor i mistrz wschodnich sztuk walki.
Życiorys Urodził się w Fukuoce, największym mieście japońskiej wyspy Kiusiu jako drugie z pięciorga dzieci Haruko i Shichinosuke Maeda, wojskowego pilota testowego. Miał młodszego brata Jirō (ur. 6 stycznia 1949). W młodym wieku zainteresował się tradycją japońskiego teatru i trenował baseball, piłkę siatkową i biegi. W szkole średniej poświęcił się gimnastyce artystycznej i w klasie trzeciej wygrał Narodowy Festiwal Sportu Japonii, jednak po kontuzji pleców zakończył karierę gimnastyczną. W 1957 roku rozpoczął studia na prywatnym uniwersytecie japońskiego wychowania fizycznego w Setagayi w Tokio. Tam zaczął ćwiczyć sztuki walki, w tym karate, judo, kendo ninjutsu, Shōrinji Kenpō i kyokushin pod kierunkiem Masutatsu „Mas” Ōyamy. W 1965 roku zdobył czarny pas pierwszego stopnia, a w 1984 roku – czarny pas czwartego stopnia.
W 1960 roku został odkryty podczas konkursu „Nowych Twarzy”, zorganizowanego przez wytwórnię Toei Company, natomiast niedługo później postanowił zmienić swoje nazwisko na Shin’ichi Chiba. Karierę ekranową rozpoczął w latach 60. od udziału w japońskich produkcjach telewizyjnych, filmach akcji i dreszczowcach. Jego pierwszą rolą w filmie opowiadającym o sztukach walki była postać Naoto Kiby w filmie zatytułowanym Karate Kiba (1973), natomiast rok później zagrał w międzynarodowym filmie Uliczny wojownik (1974). W 1981 roku zadebiutował na scenie jako jeden z najbardziej znanych i romantycznych samurajów w epoce feudalnej Japonii Yagyū Jūbei Mitsuyoshi w sztuce zatytułowanej Yagyū jūbei makai tenshō. Rozgłos międzynarodowy przyniosła mu rola Hanzō Hattoriego, wytwórcy mieczy samurajskich z pierwszej części filmowego dyptyku Kill Bill (2003) w reżyserii Quentina Tarantino, za którą był nominowany do Nagrody Saturna w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy. W 2004 roku został uhonorowany American Choreography Award za wybitne osiągnięcie w choreografii walk. W kryminalnym dramacie sensacyjnym Justina Lina Szybcy i wściekli: Tokio Drift (2006) zagrał postać wuja Kamaty, szefa yakuzy.
Zmarł 19 sierpnia 2021 w Kimitsu w wieku 82 lat w wyniku komplikacji po przejściu COVID-19.
Życie prywatne Był dwukrotnie żonaty; w latach 1972–1994 z Yōko Nogiwą, z którą miał córkę Juri Manase (ur. 1 stycznia 1975), a w latach 1996–2015 z Tamami, z którą miał dwóch synów – J.J. Jr. Mackenyu (ur. 16 listopada 1996) i Gordona (ur. 9 stycznia 2000).
Filmografia Filmy 1974: Uliczny wojownik (Gekitotsu! Satsujin-ken) jako Takuma Tsurugi 1977: Karate baka ichidai jako Masutatsu Ōyama Golgo 13: Kūron no kubi jako Golgo 13 1978: 47 mieczy zemsty. Upadek zamku Ako jako Fuwa Kazuemon 1979: W pułapce czasu (Sengoku jieitai) jako porucznik Yoshiaki Iba 1980: Wojownicy ninja – Tajemnica dwóch mieczy jako Shiranui Shogen Wirus jako dr Yamauchi 1992: Żelazny Orzeł 3 – Asy (Aces: Iron Eagle III) jako Horikoshi 2003: Kill Bill (Kill Bill Vol. 1) jako Hattori Hanzo 2006: Szybcy i wściekli: Tokio Drift jako wuj Kamata
Seriale telewizyjne 1983: Kosmiczny szeryf Gavan jako Voicer
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy aktorzy filmowi Kategoria:Japońscy aktorzy teatralni Kategoria:Japońscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Japońscy judocy Kategoria:Japońscy karatecy Kategoria:Ludzie urodzeni w Fukuoce Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli na COVID-19 w Japonii Kategoria:Zmarli w 2021