Kazimierz Pochwalski (ur. 25 grudnia 1855 w Krakowie, zm. 7 listopada 1940 tamże) – malarz, znany głównie jako portrecista, uważany za mistrza portretu reprezentacyjnego. Poza tym uprawiał malarstwo religijne i rodzajowe, pozostawił po sobie wiele szkiców pejzażowych, kwiatów i martwych natur.
mały|Portret własny z paletą, zamówiony przez kolekcjonera Ignacego Korwin-Milewskiego (1895) mały|Jacek Malczewski Portret Kazimierza Pochwalskiego Życiorys W latach 1871–1879 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Jana Matejki, później kształcił się za granicą w Akademii Monachijskiej (1878) u Aleksandra Maksymiliana Seitza (na początku maja 1878 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Techn. Malklasse), a następnie Wiedniu i Paryżu. W latach (1885–1893) mieszkał w Krakowie. Był nauczycielem Olgi Boznańskiej. Należał do dyrekcji Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Podróżował do Grecji, Włoch, Turcji i Egiptu. Malował portrety na dworze cesarskim w Wiedniu, w latach 1893–1918 był profesorem tamtejszej akademii. Po powrocie do Polski w roku 1919 malował portrety osobistości ze świata polityki, nauki i kultury.
Malował obrazy rodzajowe, sceny wschodnie, a przede wszystkim doskonałe portrety, ujęte realistycznie, o wyraźnym wpływie współczesnego portretu francuskiego.
Główne portrety: rektorów Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Henryka Sienkiewicza, Pawła Popiela, hr. Leona Pinińskiego, hr. Agenora Gołuchowskiego, Józefa Ignacego Kraszewskiego. Malował też obrazy religijne i krajobrazy.
Był synem malarza Józefa Kaspra Pochwalskiego. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera IIIb). mały|Tablica na grobie Kazimierza Pochwalskiego
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1938)10 listopada 1938 „za zasługi na polu sztuki” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924) Krzyż Komandorski Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry, 1911)Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 166 Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda (Austro-Węgry, 1898)
Życie prywatne 17 lutego 1912 Ludwik Bernacki ożenił się w Wiedniu z Marią Franciszką Pochwalską (ur. 10.10.1892 w Wiedniu), córką Kazimierza Pochwalskiego i Zofii z SzarskichKrystyna Korzon: Ludwik Bernacki: bibliolog i edytor. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974, s. ?.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Od starożytności do współczesności – Malarstwo i rzeźba, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2006 Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962–1969) Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924–1927) Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934–1939)
Linki zewnętrzne Kazimierz Pochwalski – artyzm.com, reprodukcje obrazów – www.pochwalski.edu.pl, reprodukcje obrazów
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Polscy absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1940