Tadeusz Władysław Grochowalski (ur. 20 września 1888, zm. 31 grudnia 1919 w Łucku) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 20 września 1888 w rodzinie ziemiańskiej na Kijowszczyźnie. Był zawodowym oficerem armii Imperium Rosyjskiego. Podczas I wojny światowej latał w lotnictwie rosyjskim. Od grudnia 1917 był organizatorem i dowódcą I Polskiego Oddziału Awiacyjnego Bojowego w składzie II Korpusu Polskiego w Rosji. 11 maja 1918 walczył w bitwie pod Kaniowem, po zakończeniu której dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w obozie jenieckim w Białej Podlaskiej, a następnie w Forcie „Graf Berg” Twierdzy Brzeskiej.
Wstąpił do polskiego lotnictwa, 21 grudnia 1918 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 eskadry lotniczej w Warszawie. Następnie po wybuchu powstania wielkopolskiego udał się tam pomagając w tworzeniu tamtejszego lotnictwa. 14 lutego 1919 został organizatorem i pierwszym dowódcą 2 Wielkopolskiej eskadry lotniczej. 6 marca 1919 przystąpił do organizacji 3 Wielkopolskiej eskadry lotniczej polnej, którą dowodził do 19 kwietnia tego roku. Został pierwszym dowódcą I Wielkopolskiej Grupy Lotniczej. 23 maja 1919 Komisariat Naczelnej Rady Ludowej, na wniosek głównodowodzącego Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim, generała piechoty Józefa Dowbor-Muśnickiego, mianował go majorem wojsk lotniczych ze starszeństwem, które miało być ustalone późniejDekret Nr 55 Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 23 maja 1919 w: Tygodnik Urzędowy Nr 16 z 4 czerwca 1919, s. 72..
Dekretem nr 177 z 24 czerwca 1919 Komisariat NRL został awansowany na stopień podpułkownika. 28 września 1919 z inicjatywy czasopisma lotniczego Polska Flota Napowietrzna zorganizowano na lotnisku Poznań-Ławica pierwsze w Polsce po odzyskaniu niepodległości zawody i pokazy lotnicze. Pilot Tadeusz Grochowalski był uczestnikiem zawodów, był jednym z najlepszych pilotów, otrzymał I nagrodę na tych zawodach"Tadeusz Grochowalski", Polska Flota Napowietrzna 1/1920 s29.
15 listopada 1919 został szefem Oddziału IIIb Lotnictwa Dowództwa Frontu WielkopolskiegoRozkaz Nr 1 Dowództwa Frontu Wielkopolskiego z dnia 15 listopada 1919, § 8 „Lista personelu oficerskiego Dowództwa Frontu Wielkopolskiego”.. Zmarł 31 grudnia 1919 w Łucku, w czasie urlopuRozkaz Nr 2 Dowództwa Frontu Wielkopolskiego z dnia 3 stycznia 1920, § 7., na zapalenie płuc.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – pośmiertnie 24 grudnia 1921 „za męstwo i odwagę wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie b. II Korpusu Wschodniego w dniu 11.5.18 r.” Medal Niepodległości – pośmiertnie 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Piloci 1 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Piloci 14 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Podpułkownicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kaniowem (1918) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej Kategoria:Żołnierze Imperatorskiej Wojskowej Floty Powietrznej