mały|Polska etnograficzna w 1914 roku autorstwa Czesława Jankowskiego Czesław Jankowski, ps. „Czesław”, „Litwin” (ur. 9 grudnia 1857 w Oszmianie, zm. 6 października 1929 w Wilnie) – polski poeta, krytyk, publicysta, historyk, krajoznawca, działacz społeczny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Karola (1827–1887) i Wandy z Benisławskich h. Pobóg. Edukację podstawową pobierał w domu u szwajcarskiego guwernera oraz matki. W latach 1870–1877 uczył się w Mitawie (obecnie Jełgawa na Łotwie) w gimnazjum klasycznym z niemieckim językiem wykładowym. Studia wyższe w zakresie filologii rosyjskiej podjął na wydziale filologiczno-historycznym Cesarskiego Uniwersytecie Warszawskim (1877–1879), a kontynuował je na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1879–1882).
Mieszkał i pracował głównie w Wilnie, rzadziej w Warszawie. Pisał pod pseudonimami: Czesław, Litwin. W 1906 uzyskał mandat Dumy. Od 1907 był redaktorem wileńskiego Głosu Polskiego. Współpracował z wileńskimi konserwatystami. Jest autorem m.in. przekładu sekwencji Stabat Mater dolorosa, wykorzystanego w sławnym opracowaniu muzycznym Karola Szymanowskiego – przekład ten błędnie bywa przypisywany Józefowi Jankowskiemu. Był prezesem utworzonego w 1925 wileńskiego oddziału Związku Zawodowego Literatów Polskich oraz Syndykatu Dziennikarzy Wileńskich.
W kwietniu 1919 objął posadę w administracji państwowej, jako kierownik Wydziału Prasowego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich w Wilnie, który zajmował się monitorowaniem ukazujących się wydawnictw prasowych. Przewodniczył także tzw. Komitetowi Pasa Neutralnego – organowi polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, przygotowującego dla Ligi Narodów dokumentację dotyczącą Wileńszczyzny, do której pretensje rościli sobie Litwini.
Dwukrotnie żonaty. Z zawartego w 1886 małżeństwa z Marią Jasieńską miał dwie córki: Ewę (1889–1902) i Irenę, późniejszą drugą żonę Marcelego Szaroty. Niedługo przed śmiercią ożenił się z Jadwigą z Andrzejewskich.
Został pochowany na wileńskim Cmentarzu na Rossie, na tzw. Górce Literackiej (sektor 5a-6). 6 października 1933 został odsłonięty pomnik nagrobny autorstwa rzeźbiarza Bolesława Bałzukiewicza.
thumb|Nagrobek Czesława Jankowskiego na Cmentarzu na Rossie w Wilnie
Spuścizna rękopiśmienna Czesława Jankowskiego znajduje się w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 294 „w uznaniu długoletniej wybitnej twórczości na polu literatury”. Krzyż Komandorski Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)
Wybrane publikacje thumb|220px|Z dnia na dzień Wilno w legendzie, 1928, Fundacja żemłosławska w województwie wileńskiem, 1926, Z dnia na dzień, 1923, Naród polski i jego ojczyzna, 1914, Sto lat temu: od lipca 1814 do lipca 1815, 1914, W ciągu dwóch lat...: przyczynek do dziejów prasy polskiej na Litwie, 1908, W podziemiach wielickich, 1903, Powiat oszmiański cz. 1-4, 1896–1900, Po Europie – kartki z podróży, 1893, Rymów nieco, 1892, Z notatek turysty, 1892, Sylwetki poetów, 1891, tom 1 Capriccio – cykl arabesek, 1889, Arabeski – szkice prozą, 1883, Poezye III, 1884, Poezye II, 1881, Poezye, 1879
Przypisy
Linki zewnętrzne Jankowski Czesław – wilnianie zasłużeni dla Litwy, Polski, Europy i świata; Nasz Czas, NG 50 (435) 1999 r. Śladami Czesława Jankowskiego Dzieła Czesława Jankowskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Deputowani do I Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Oszmianie Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Polscy deputowani do Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polscy pisarze pozytywizmu Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy politycy konserwatywni Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1929