Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 w Sztokholmie rozgrywana była w dniach 29 czerwca – 5 lipca 1912 roku. Piłka nożna była jedną ze 102 zawodów rozgrywanych podczas igrzysk olimpijskich 1912, a także po raz 4. była w programie letnich igrzysk olimpijskich. W turnieju wzięło udział 11 reprezentacji (wszystkie z Europy). Złoty medal zdobyła reprezentacja Wielkiej Brytanii [data dostępu: 2004-03-03] .. Natomiast srebrny i brązowy medal zdobyły kolejno, podobnie jak na turnieju olimpijskim 1908 w Londynie, reprezentacja Danii i reprezentacja HolandiiWyniki w bazie FIFA .Wyniki w bazie RSSSF.com ..
Miasta i stadiony Mecze odbyły się na trzech miastach: w Sztokholmie (Stadion Olimpijski – 6 meczów) w Solnie (Rasunda – 8 meczów) w Tranebergu (Tranebergs – 3 mecze)
Sztokholm Lokalizacja miast-gospodarzy Stadion OlimpijskiPojemność: 33 000 200px Solna Råsunda IP 200px Traneberg Tranebergs 200px
Uczestnicy Do turnieju zgłosiła się rekordowa liczba 11 reprezentacji (wszystkie z Europy), w tym reprezentacja Wielkiej Brytanii.
Początkowo zgłosiły się również reprezentacja Belgii i reprezentacja Francji, jednak na krótko przed losowaniem wycofały się z udziału, natomiast zgłoszenie reprezentacji Czech zostało odrzucone z powodu braku członkostwa w FIFA.
Austria
Finlandia
Składy W turnieju udział wzięło 135+28 zawodników135 zawodników wzięło udział w turnieju głównym, a kolejnych 28 zawodników grało tylko w turnieju pocieszenia. Znanych jest również 33 zawodników rezerwowych, których nie uwzględniono.:
Austria (11+4) (11+11) (15) (15) (11+4) (11+1) (11+3) (11+3) (14) Finlandia (13) (12+2)
Przebieg turnieju W pierwszej rundzie turnieju reprezentacja Szwecji odpadła w meczu otwarcia po przegranej 4:3 po dogrywce z reprezentacją Holandii po decydującym golu Jana Vosa. Reprezentacja Finlandii wygrała 3:2 po dogrywce z reprezentacją Włoch 29 czerwca 1912 roku na Tranebergs w Tranebergu.
Od drugiej rundy udział w turnieju rozpoczęły: reprezentacja Danii, reprezentacja Norwegii, reprezentacja Imperium Rosyjskiego (przegrana 2:1 z reprezentacją Finlandii), reprezentacja Węgier oraz reprezentacja Wielkiej Brytanii, która wygrała 7:0 z reprezentacją Węgier, a gole zdobyli: 6 goli Harold Walden oraz 1 gola kapitan Vivian Woodward – środkowy napastnik Chelsea Londyn, mistrz olimpijski 1908.
Natomiast w półfinale reprezentacja Wielkiej Brytanii wygrała 4:0 z reprezentacją Finlandii, a w drugim półfinale reprezentacja Danii wygrała 4:1 z reprezentacją Holandii, dla której samobójczego gola zdobył Harald Hansen. W finale turnieju po raz drugi zagrały reprezentacja Wielkiej Brytanii i reprezentacja Danii, w którym Team GB wygrał 4:2 i tym samym obronił tytuł mistrza olimpijskiego, natomiast reprezentacja Danii od 30. minuty grała w osłabieniu z powodu kontuzji Charlesa Buchwalda.
Dla drużyn, które odpadły z turnieju, rozegrano tzw. Turniej pocieszenia, który wygrała reprezentacja Węgier. Medali za miejsca w turnieju nie przyznano.
Zawodnik reprezentacji Cesarstwa Niemieckiego – Gottfried Fuchs wyrównał rekord zdobytych goli w rozgrywkach międzynarodowych (ustanowiony przez Duńczyka Sophusa Nielsena na turnieju olimpijskim 1908) z 10 golami przeciwko reprezentacji Imperium Rosyjskiego. Rekord utrzymał się do 2001 roku.
Drabinka
Pierwsza runda
Druga runda
Półfinały
Mecz o 3. miejsce
Finał
Turniej pocieszenia Reprezentacja Węgier przystąpiła do turnieju dopiero od drugiej rundy.
Pierwsza runda
Półfinały
Finał
Strzelcy thumb|170px|Niemiec Gottfried Fuchs – król strzelców turnieju (10 goli).
10 goli Gottfried Fuchs
9 goli Harold Walden
8 goli Jan Vos
7 goli Anthon Olsen
5 goli Fritz Förderer
4 gole Imre Schlosser
3 gole
2 gole
1 gol
Gole samobójcze Harald Hansen – dla reprezentacji Holandii Jalmari Holopainen (Finlandia) – dla reprezentacji Wielkiej Brytanii
Klasyfikacja końcowa Lp. Reprezentacja M Z R P BZ BS RB Pkt 20px 3 3 0 0 15 2 +13 6 20px 3 2 0 1 13 5 +8 4 20px 4 3 0 1 17 8 +9 6 4. Finlandia 4 2 0 2 5 16 −11 4 5. 3 2 0 1 6 8 −1 4 6. Austria 5 3 0 2 12 8 +4 6 7. 3 1 0 2 18 8 +10 2 8. 3 2 0 1 4 8 −4 4 9. 2 0 0 2 3 5 −2 0 10. 2 0 0 2 1 18 −17 0 11. 2 0 0 2 0 8 −8 0
Medaliści Baza danych Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego wymienia tylko jedenastu zawodników jako medalistów z każdej reprezentacji, którzy zagrali w pierwszym meczu dla swojej reprezentacjiInternational Olympic Committee medal database .. Poniższa lista zawiera tych jedenastu graczy, a także wszystkich innych graczy, którzy przynajmniej raz wystąpili dla swojej reprezentacji podczas turnieju.
MedalReprezentacjaZawodnicy20x20px Arthur Berry, Ronald Brebner, Thomas Burn, Joseph Dines, Edward Hanney, Gordon Hoare, Arthur Knight, Charles Littlewort, Douglas McWhirter, Ivan Sharpe, Harold Stamper, Harold Walden, Vivian Woodward, Gordon Wright20x20px Paul Berth, Charles Buchwald, Hjalmar Christoffersen, Harald Hansen, Sophus Hansen, Emil Jørgensen, Ivar Lykke, Nils Middelboe, Oskar Nielsen, Poul Nielsen, Sophus Nielsen, Anthon Olsen, Axel Petersen, Axel Thufason, Vilhelm Wolfhagen20x20px Piet Bouman, Joop Boutmy, Nico Bouvy, Huug de Groot, Bok de Korver, Nico de Wolf, Constant Feith, Gé Fortgens, Just Göbel, Dirk Lotsij, Caesar ten Cate, Jan van Breda Kolff, Jan van der Sluis, Jan Vos, David Wijnveldt
Przypisy
Linki zewnętrzne Wyniki w bazie FIFA Wyniki w bazie RSSSF.com Turniej w bazie RSSSF.com