Uprowadzenie Agaty – polski melodramat z 1993 roku w reżyserii Marka Piwowskiego. Zdjęcia kręcono w Warszawie, Piotrkowie Trybunalskim i w tunelu kolejowym we wsi Uniejów-Rędziny.
Twórcy filmu Scenariusz i reżyseria: Marek Piwowski Produkcja: Heritage Films i spółka Tor International Zdjęcia: Andrzej Jaroszewicz Muzyka: Seweryn Krajewski
Obsada Karolina Rosińska − Agata Sławomir Federowicz − Cygan Jerzy Stuhr − ojciec Agaty Pola Raksa − matka Agaty Jacek Braciak − Oskar, były narzeczony Agaty Grzegorz Kowalczyk − Winicjusz Janusz Rewiński − ojciec Oskara Marek Piwowski − ojciec Cygana Zbigniew Buczkowski − policjant Cezary Pazura − policjant, któremu skradziono motor Wojciech Mann − dowódca strajkujących policjantów Krzysztof Materna − lekarz psychiatra Tomasz Sapryk − kolega Cygana z celi Artur Pontek − rudy filmowiec Tadeusz Hanusek − spowiednik Agaty Katarzyna Butowtt − żona wiceministra Jerzy Gudejko − dziennikarz TV
Fabuła Cygan postanawia uciec z więzienia, choć za tydzień ma wyjść na wolność. Zaskoczonym współwięźniom tłumaczy, że nie może stracić tego tygodnia, bo może się on okazać najlepszym w jego życiu. Poza tym jest wiosna i on się zakochał, chociaż jeszcze nie wie w kim. Tymczasem Agata, córka ważnego polityka, po raz pierwszy w życiu wyrusza na wakacje bez rodziców. Wybiera się z dwoma kolegami ich luksusowym samochodem. Cygan i Agata poznają się na stacji benzynowej. Zakochują się w sobie ze wzajemnością, jednak rodzice dziewczyny nie zgadzają się na ten związek. Robią wszystko, żeby młodzi nie mogli być ze sobą razem. Dziewczyna ląduje w zakładzie psychiatrycznym, a chłopak jest ścigany przez policję. Wszystko to sprawia, że Agata i Cygan postanawiają razem uciec, ukryć się przed rodzicami dziewczyny i wziąć cygański ślub. Historia kończy się tragicznie. Cygan postanawia poślubić Agatę w ceremonii braterstwa krwi w otoczeniu bezdomnych. Po wyciągnięciu noża do nacięcia palców zostaje zastrzelony przez policyjnego snajpera.
Kontrowersje W recenzjach film opisywano jako oparty na historii Macieja Malisiewicza i Moniki Kern, córki wicemarszałka Sejmu Andrzeja Kerna. Historia ucieczki Moniki została nagłośniona w 1992 roku przez reportaż „Mezalians” Jacka Hugo-Badera w „Gazecie Wyborczej”. Ze względu na przerysowanie w filmie negatywnej roli ojca (prawicowego polityka) media sugerowały, że nakręcony w ciągu trzech miesięcy (po 17-letniej przerwie w tworzeniu filmów przez reżysera) film powstał na polityczne zamówienie. Film miał premierę zaledwie miesiąc przed wyborami parlamentarnymi, z udziału w których zrezygnował Kern, wcześniej popularny prawicowy polityk Porozumienia Centrum.
Zarówno reżyser filmu Marek Piwowski, jak i związany z lewicą producent filmu Lew Rywin (Heritage Films) byli wcześniej tajnymi współpracownikami Służby Bezpieczeństwa.
W wywiadzie dla Dziennika Łódzkiego sama Monika Kern stwierdziła: „Ten film jest [zresztą] luźno związany z moją historią”, a przedstawienie w mediach „afery” nazwała „gigantyczną manipulacją”.
Nagrody 1994 – Karolina Rosińska Katowice (Video Forum) – nagroda „Video Business” dla najpopularniejszej aktorki polskich filmów video
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filmy w reżyserii Marka Piwowskiego Kategoria:Polskie komediodramaty Kategoria:Polskie melodramaty Kategoria:Polskie filmy z 1993 roku Kategoria:Filmy kręcone w Piotrkowie Trybunalskim Kategoria:Filmy kręcone w Warszawie Kategoria:Filmy kręcone w województwie małopolskim Kategoria:Motywy romskie w filmie