Fritz Strobl (ur. 24 sierpnia 1972 w Lienz) – austriacki narciarz alpejski, złoty medalista olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera W zawodach Pucharu Świata Fritz Strobl zadebiutował 9 stycznia 1991 roku w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 33. miejsce w biegu zjazdowym. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył jednak dopiero trzy lata później, 15 stycznia 1994 roku w Kitzbühel, zajmując 20. miejsce w tej samej konkurencji. W sezonie 1993/1994 punktował jeszcze tylko raz, 5 marca 1994 roku w Aspen zajmując 24. miejsce w zjeździe. W efekcie w klasyfikacji generalnej zajął 116. miejsce.

Na podium zawodów pucharowych pierwszy raz znalazł się 15 grudnia 1996 roku w Val d’Isère, gdzie wygrał zawody w zjeździe. W kolejnych zawodach sezonu 1996/1997 wielokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym trzykrotnie stawał na podium: 18 stycznia w Wengen był trzeci, a 25 stycznia w Kitzbühel i 12 marca 1997 roku w Vail był najlepszy w zjeździe. Wyniki te dały mu dwunaste miejsce w klasyfikacji generalnej i trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu, w której wyprzedzili go tylko Francuz Luc Alphand i Włoch Kristian Ghedina. W lutym 1997 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Sestriere, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął czwarte miejsce. Walkę o medal przegrał z Ghediną o zaledwie 0,01 sekundy.

Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł 22 stycznia 2000 roku w Kitzbühel, wygrywając zjazd. Zwycięstwo odniósł także 13 lutego 2000 roku w Sankt Anton, tym razem zwyciężając w supergigancie, a 16 marca w Bormio był trzeci w tej konkurencji. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie siódmą pozycję, a w klasyfikacji supergiganta był trzeci, za dwoma rodakami: Hermannem Maierem i Wernerem Franzem. W międzyczasie tylko trzykrotnie plasował się na podium: 13 marca 1998 roku Crans-Montana był trzeci w zjeździe, 21 grudnia 1998 roku w Innsbrucku trzecie miejsce zajął w supergigancie, a 29 grudnia 1998 roku w Bormio był drugi w zjeździe. W sezonach 1997/1998 i 1998/1999 plasował się poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej. W tym czasie wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zajmując jedenaste miejsce w zjeździe. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Vail nie wystartował.

Z mistrzostw świata w Sankt Anton w 2001 roku również wrócił bez medalu. Wystąpił tam tylko w biegu zjazdowym, który ukończył na szóstym miejscu. W zawodach pucharowych trzykrotnie mieścił się w najlepszej trójce: 9 grudnia 2000 roku w Val d’Isère i 3 marca 2001 roku w Kvitfjell był trzeci, a 27 stycznia w Garmisch-Partenkirchen był najlepszy w zjeździe. W klasyfikacji generalnej dało mu to trzynaste miejsce, a w klasyfikacji zjazdu był trzeci za Maierem i kolejnym Austriakiem, Stephanem Eberharterem. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2001/2002, który ukończył na piątej pozycji. Na podium plasował się pięciokrotnie: 28 grudnia 2001 roku w Bormio był drugi w zjeździe, dzień później w tej samej konkurencji był najlepszy, 26 stycznia w Garmisch-Partenkirchen wygrał supergiganta, 2 lutego w Sankt Moritz był drugi w zjeździe, a 7 marca 2002 roku w Altenmarkt-Zauchensee był drugi w supergigancie. W efekcie był drugi za Eberharterem w klasyfikacji zjazdu i trzeci w klasyfikacji supergiganta, w której lepsi byli tylko Eberharter i Didier Cuche ze Szwajcarii. W 2002 roku brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, odnosząc swój największy sukces. W biegu zjazdowym wywalczył tam złoty medal, wyprzedzając Lasse Kjusa z Norwegii oraz Stephana Eberhartera. Na tych samych igrzyskach był też czwarty w supergigancie, przegrywając walkę o brąz z innym Austriakiem, Andreasem Schiffererem.

W kolejnych dwóch sezonach osiągał nieco słabsze wyniki. Czterokrotnie stawał na podium, jednak nie odniósł zwycięstwa: 29 grudnia 2002 roku w Bormio, 31 stycznia 2004 roku w Garmisch-Partenkirchen oraz 6 marca w Kvitfjell i 10 marca 2004 roku w Sestriere zajmował drugie miejsce w zjeździe. W klasyfikacjach końcowych nie stawał na podium, najlepszy wynik w tym czasie osiągnął w klasyfikacji zjazdu w sezonie 2003/2004, kiedy zajął czwarte miejsce. W lutym 2003 roku brał udział w mistrzostwach świata w Sankt Moritz, zajmując dziesiąte miejsce w zjeździe. W sezonie 2004/2005 na podium stawał czterokrotnie: 29 grudnia 2004 roku w Bormio był trzeci w zjeździe, 24 stycznia w Kitzbühel i 10 marca w Lenzerheide był trzeci w supergigancie, a 19 lutego 2005 roku w Garmisch-Partenkirchen zajął trzecie miejsce w zjeździe. W klasyfikacji generalnej był ósmy, w klasyfikacji zjazdu był szósty, a w klasyfikacji supergiganta zajął dziesiąte miejsce. W lutym 2005 roku wystąpił w zjeździe na mistrzostwach świata w Bormio, kończąc rywalizację na czwartej pozycji. Walkę o podium wygrał tam Michael Walchhofer, który był szybszy o 0,08 sekundy.

Ostatnie pucharowe zwycięstwo Strobl odniósł na początku sezonu 2005/2006, kiedy 26 listopada 2005 roku w Lake Louise był najlepszy w zjeździe. W następnych zawodach jeszcze trzy razy znalazł się na podium: 10 grudnia w Val d’Isère i 29 grudnia 2005 roku w Bormio był drugi w zjeździe, a 14 stycznia 2006 roku w Wengen w tej samej konkurencji był trzeci. Sezon zakończył na dwunastej pozycji w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji zjazdu zajął drugie miejsce za Walchhoferem. W lutym 2006 startował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie w swoim jedynym starcie, biegu zjazdowym, zajął ósmą pozycję. Ostatnie podium w zawodach Pucharu Świata wywalczył 16 grudnia 2006 roku w Val Gardena, gdzie zajął trzecie miejsce w zjeździe. W czołowej dziesiątce znalazł się jeszcze tylko trzy razy i sezon 2006/2007 zakończył na 28. miejscu w klasyfikacji generalnej. W swoich ostatnich pucharowych zawodach, 15 marca 2007 roku w Lenzerheide wystąpił przebrany za MozartaSki-Star Fritz Strobl macht Gesangskarriere . Ostatnie sukcesy osiągnął podczas mistrzostw świata w Åre w 2007 roku, gdzie zdobył dwa medale. Wspólnie z Renate Götschl, Michaelą Kirchgasser, Benjaminem Raichem, Marlies Schild i Mario Mattem zdobył złoty medal w rywalizacji drużynowej. Ponadto w supergigancie zdobył srebrny medal, rozdzielając na podium Włocha Patricka Staudachera i Bruno Kernena ze Szwajcarii.

Dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Austrii: w 1999 roku wygrał supergiganta, a w 2001 roku był najlepszy w zjeździe. W 2002 roku otrzymał także Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki AustriiStaatliche Auszeichnungen bis 2008 . Karierę sportową zakończył w maju 2007 roku i rozpoczął pracę w policji w SalzburguSport.orf.at: Im Namen des Gesetzes .

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 11. 13 lutego 1998 Nagano Zjazd 1:50,11 +1,23 Jean-Luc Crétier 1.15px 10 lutego 2002 Salt Lake City Zjazd 1:39,13 - - 4. 16 lutego 2002 Salt Lake City Supergigant 1:21,58 +0,34 Kjetil André Aamodt 8. 12 lutego 2006 Turyn Zjazd 1:48,80 +1,22 Antoine Dénériaz

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 4. 8 lutego 1997 Sestriere Zjazd 1:51,11 +0,36 Bruno Kernen 6. 7 lutego 2001 Sankt Anton Zjazd 1:38,74 +0,92 Hannes Trinkl 10. 8 lutego 2003 Sankt Moritz Zjazd 1:43,54 +1,24 Michael Walchhofer 4. 5 lutego 2005 Bormio Zjazd 1:56,22 +0,95 Bode Miller 2.15px 14 lutego 2007 Åre Supergigant 1:14,30 +0,32 Patrick Staudacher 22. 11 lutego 2007 Åre Zjazd 1:44,68 +2,29 Aksel Lund Svindal 1.15px 18 lutego 2007 Åre Drużynowo 18 pkt - -

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1993/1994: 116. sezon 1996/1997: 12. sezon 1997/1998: 28. sezon 1998/1999: 14. sezon 1999/2000: 7. sezon 2000/2001: 13. sezon 2001/2002: 5. sezon 2002/2003: 19. sezon 2003/2004: 14. sezon 2004/2005: 8. sezon 2005/2006: 12. sezon 2006/2007: 28.

Zwycięstwa w zawodach Val d’Isère – 15 grudnia 1996 (zjazd) Kitzbühel – 25 stycznia 1997 (zjazd) Vail – 12 marca 1997 (zjazd) Kitzbühel – 22 stycznia 2000 (zjazd) St. Anton am Arlberg – 13 lutego 2000 (supergigant) Garmisch-Partenkirchen – 27 stycznia 2001 (zjazd) Bormio – 29 grudnia 2001 (zjazd) Garmisch-Partenkirchen – 26 stycznia 2002 (supergigant) Lake Louise – 26 listopada 1995 (zjazd)

9 zwycięstw (7 zjazdów i 2 supergiganty)

Pozostałe miejsca na podium Wengen – 18 stycznia 1997 (zjazd) – 3. miejsce Crans-Montana – 13 marca 1998 (zjazd) – 3. miejsce Innsbruck – 21 grudnia 1998 (supergigant) – 2. miejsce Bormio – 29 grudnia 1998 (zjazd) – 2. miejsce Bormio – 16 marca 2000 (supergigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 9 grudnia 2000 (zjazd) – 3. miejsce Kvitfjell – 3 marca 2001 (zjazd) – 3. miejsce Bormio – 28 grudnia 2001 (zjazd) – 2. miejsce Sankt Moritz – 2 lutego 2002 (zjazd) – 2. miejsce Altenmarkt-Zauchensee – 7 marca 2002 (supergigant) – 2. miejsce Bormio – 29 grudnia 2002 (zjazd) – 2. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 31 stycznia 2004 (zjazd) – 2. miejsce Kvitfjell – 6 marca 2004 (zjazd) – 2. miejsce Sestriere – 10 marca 2004 (zjazd) – 2. miejsce Bormio – 29 grudnia 2004 (zjazd) – 3. miejsce Kitzbühel – 24 stycznia 2005 (supergigant) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 19 lutego 2005 (zjazd) – 3. miejsce Lenzerheide – 10 marca 2005 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 10 grudnia 2005 (zjazd) – 2. miejsce Bormio – 29 grudnia 2005 (zjazd) – 2. miejsce Wengen – 14 stycznia 2006 (zjazd) – 3. miejsce Val Gardena – 16 grudnia 2006 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia Oficjalna strona Profil na stronie FIS

Profil na Alpine Ski Database

Przypisy

Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Turyn 2006) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lienzu