Język koriacki – język paleoazjatycki z rodziny czukocko-kamczackiej, używany przez Koriaków.

Język ten używany jest w zachodnim skrawku Syberii – w środkowej części Kamczatki, zwłaszcza w Okręgu Koriackim.

Jest poważnie zagrożony wymarciem. Posługuje się nim niespełna 1700 osób (dane z 2010 r.). Jest wypierany przez język rosyjski; jeszcze w 1959 r. koriackim posługiwało się 99,6% Koriaków.

W edukacji wykorzystywany jest wyłącznie język rosyjski.

Bywa rozpatrywany łącznie z językiem alutorskim. Alutorski jest niekiedy określany jako dialekt koriackiego. W języku koriackim wyróżnia się 11 dialektów.

Piśmiennictwo od 1931 r., początkowo w alfabecie łacińskim, następnie cyrylicą.

Alfabet używany do zapisu języka koriackiego A a B в Є є D d E e Ә ә F f G g H h I i Ь ь J j K k L l M m N n Ŋ ŋ O o P p Q q R r S s T t Ţ ţ U u V v W w Ƶ ƶ

А а Б б В в В' в' Г г Г' г' Д д Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Ӄ ӄ Л л М м Н н Ӈ ӈ О о П п Р р С с Т т У у Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Języki czukocko-kamczackie Kategoria:Języki zagrożone w Rosji