mały|Nowy Jork thumb|Symbol promieniowania niejonizującego Promieniowanie niejonizujące – rodzaj promieniowania elektromagnetycznego (fali elektromagnetycznej), które nie wywołuje jonizacji (tzn. energia promieniowania jest zbyt mała do emisji elektronu z atomu lub cząsteczki) ośrodka, przez który przechodzi. Podział ten związany jest także z rodzajami oddziaływań na zdrowie ludzi i zwierząt w obszarze występowania tego rodzaju promieniowania.
Zakres promieniowania thumb|250px|Widmo elektromagnetyczne według długości fali i jej wykorzystania Granica pomiędzy promieniowaniem jonizującym a niejonizującym przyjęta została na granicy widma światła widzialnego i ultrafioletu (zakres UV-A, długość fali 320-380 nanometrów). Czyli fala elektromagnetyczna o częstotliwości mniejszej od 8x1014 Hz, to promieniowanie niejonizujące, a o częstotliwości większej, to promieniowanie jonizujące.
Źródła promieniowania Źródła promieniowania niejonizującego z uwagi na ich rodzaje dzieli się na naturalne i sztuczne źródła pól elektromagnetycznych.
Źródła naturalne Najważniejszymi naturalnymi źródłami fal elektromagnetycznych są takie zjawiska jak: promieniowanie termiczne ciał na Ziemi, promieniowanie słoneczne, naturalne zmiany pola magnetycznego np. ziemskiego pola magnetycznego, naturalne zmiany pola elektrycznego np. wyładowania atmosferyczne, fale radiowe pochodzenia pozaziemskiego, nie pochłonięte przez atmosferę.
Źródła sztuczne Podstawowe sztuczne źródła promieniowania elektromagnetycznego niejonizującego to: elektroenergetyczne linie napowietrzne wysokiego napięcia, stacje radiowe i telewizyjne, łączność radiowa, w tym CB radio, radiotelefony i telefonia komórkowa, stacje radiolokacyjne i radionawigacyjne, stacje transformatorowe, sprzęt gospodarstwa domowego i powszechnego użytku oraz instalacje elektryczne.
Przepisy W Polsce obowiązuje, dość rygorystyczne w stosunku do innych krajów, Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku, które wyróżnia wartości graniczne dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową oraz dla pozostałych miejsc dostępnych dla ludności. Są one zależne od częstotliwości i rodzaju pracy źródeł.
Zobacz też Spektrum elektromagnetyczne Promieniowanie jonizujące Pole elektromagnetyczne elektrosmog
Bibliografia Jarosław Szóstka, Fale i anteny, WKŁ - Wydawnictwa Komunikacji i Łączności Sp. z o.o., 2001, H. Aniołczyk, K. Pachocki, S. Różycki: Pola elektromagnetyczne wielkiego miasta z punktu widzenia ochrony środowiska, PIOŚ, Warszawa 1995 Halina Aniołczyk, Andrzej Koperski, Roman Kubacki, Andrzej Piłatowicz, Stefan Różycki: Ochrona środowiska przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym, Warszawa 1993.
Linki zewnętrzne Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku () WHO Radiation, Non-ionizing Zalecenia Rosyjskiej Rady Ochrony przed Promieniowaniem Niezjonizowanym w sprawie w miarę bezpiecznego używania telefonów komórkowych, (.pdf), strona 2 Nietermiczne uszkodzenia DNA wywołane promieniowaniem telefonii komórkowej (1800 MHz) w ludzkich fibroblastach komórkowych i przekształconych komórkach szczurów (GFSH-R17) w kulturach in vitro
Kategoria:Promieniowanie elektromagnetyczne