thumb|Szwajcarski faeton z początków XX wieku thumb|Typowy faeton spacerowy Faeton (fr. phaéton) – lekki odkryty czterokołowy powóz używany w XVIII-XIX wieku.
Opis Był jedno- lub dwukonnym pojazdem spacerowym na wysokich kołach, resorowanym, bez drzwiczek, otwartym z boku, z podnoszoną budą. Niewielka skrzynia miała tylko dwa siedzenia: z przodu większe i wygodniejsze, przeznaczone dla powożącego, za nim – drugie, mniejsze, dla służącego lub woźnicy. Szybki, lecz niebezpieczny w powożeniu (wywrotny), nazwą nawiązywał do mitycznego Faetona i tragicznych skutków jego powożenia rydwanem słońca. W Polsce modny już w czasach Stanisława Augusta, rozpowszechnionym pojazdem stał się w XIX wieku. Jego odmiana z około połowy tego stulecia (tak zwany Kutschirfaeton) miała podnoszoną płócienną budę nad przednim siedzeniemSłownik terminologiczny sztuk pięknych, dz. cyt., s. 105.. W użyciu pozostawał jeszcze na początku XX stuleciaHans-Jörg Schrenk: Neue Fahrlehre. Gespannfahren mit einem und zwei Pferden. Stuttgart: Franckh-Kosmos, 1992, s. 84-85.. We Lwowie pierwszy faeton kryty (z budą), według projektu Antoniego Kurkowskiego, odnotowano w 1905 roku.
Podobny elegancki pojazd spacerowy dla dwóch osób, resorowany, z kozłem, nazywano mylordem. Przez krótki czas używano go w Anglii w drugiej połowie XIX wiekuSłownik terminologiczny sztuk pięknych, dz. cyt., s. 243..
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pojazdy konne Kategoria:Historyczne środki transportu