thumb|Shaun White – trzykrotny mistrz olimpijski w snowboardingu thumb|Vic Wild – dwukrotny mistrz olimpijski w snowboardingu thumb|Kelly Clark – trzykrotna medalistka olimpijska w snowboardingu Medaliści igrzysk olimpijskich w snowboardingu – zestawienie zawodników i zawodniczek, którzy przynajmniej raz stanęli na podium zawodów olimpijskich w snowboardingu.

Pierwszymi konkurencjami snowboardowymi, które w 1998 roku zostały wprowadzone do programu olimpijskiego, były half-pipe i slalom gigant. Half-pipe, będący konkurencją należącą do freestyle’u, pozostaje jedyną konkurencją snowboardową, która jest rozgrywana nieprzerwanie od igrzysk w Nagano. Slalom gigant, pierwsza olimpijska snowboardowa konkurencja alpejska, był częścią igrzysk olimpijskich tylko w Nagano. Podczas igrzysk w Salt Lake City zawody w slalomie gigancie zastąpiono slalomem gigantem równoległym. Na kolejnych igrzyskach, w 2006 roku w Turynie, zadebiutował snowcross, nazywany także snowboardcrossem i boardercrossem. Osiem lat później, na igrzyskach w Soczi, do programu olimpijskiego włączono dodatkową konkurencję alpejską – slalom równoległy oraz konkurencję freestylową – slopestyle. W 2018 roku, na igrzyskach w Pjongczangu, w kalendarzu olimpijskim znalazł się również Big Air kobiet i mężczyzn.

Najwięcej medali olimpijskich w snowboardingu zdobyli zawodnicy i zawodniczki ze Stanów Zjednoczonych. W ich dorobku jest 31 medali – 14 złotych, 7 srebrnych i 10 brązowych. Na drugim miejscu w klasyfikacji medalowej znajduje się Szwajcaria z dorobkiem 13 medali.

Najbardziej utytułowanym snowboardzistą jest Shaun White, który w latach 2006–2018 zdobył trzy złote medale olimpijskie. Ponadto pięcioro zawodników zdobyło po dwa złote medale – Philipp Schoch, Seth Wescott, Jamie Anderson, Pierre Vaultier i Vic Wild. Wszyscy poza Wildem zdobyli złoto w tej samej konkurencji podczas dwóch kolejnych igrzysk – Schoch dokonał tego w slalomie gigancie równoległym, White w halfpipie, Wescott w snowcrossie, Anderson w slopestyle’u, a Vaultier w snowcrossie. Vic Wild pozostaje natomiast jedynym zawodnikiem, który zdobył dwa złote medale w trakcie jednych igrzysk – w Soczi został mistrzem olimpijskim w slalomie równoległym i slalomie gigancie równoległym. Najwięcej medali wszystkich kruszców wśród kobiet – trzy (jeden złoty i dwa brązowe) – wywalczyła Kelly Clark.

W latach 1998–2014 troje zawodników zdobyło po dwa medale w różnych konkurencjach snowboardowych. Jako pierwszej udało się to Karine Ruby – złotej medalistce igrzysk w Nagano w slalomie gigancie i srebrnej w Salt Lake City w slalomie gigancie równoległym. Poza Francuzką dokonali tego Amelie Kober (srebrny medal w Turynie w slalomie gigancie równoległym i brązowy w Soczi w slalomie równoległym) oraz Vic Wild (dwa złote medale w Soczi w slalomie gigancie równoległym i slalomie równoległym).

Medaliści chronologicznie Slalom gigant mężczyzn Zawody olimpijskie w snowboardowym slalomie gigancie przeprowadzono tylko raz, podczas igrzysk w Nagano, kiedy snowboarding debiutował na igrzyskach olimpijskich. Poniżej przedstawiono medalistów w tej konkurencji w zawodach mężczyzn.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1998, Nagano

Half-pipe mężczyzn Half-pipe jest jedyną konkurencją snowboardową, która rozgrywana jest nieprzerwanie od wprowadzenia snowboardingu do programu igrzysk olimpijskich. W poniższej tabeli przedstawiono medalistów w rywalizacji mężczyzn w tej konkurencji. Jedynym zawodnikiem, który obronił tytuł mistrza olimpijskiego w half-pipie mężczyzn, a zarazem jedynym z dorobkiem trzech złotych medali, jest Shaun White. Multimedalistami w tej konkurencji zostali również dwaj inni Amerykanie – Ross Powers i Danny Kass, Japończyk Ayumu Hirano oraz Australijczyk Scotty James.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin

Slalom gigant równoległy mężczyzn Zawody olimpijskie w slalomie gigancie równoległym mężczyzn rozgrywane są od igrzysk w Salt Lake City. Jedynym snowboardzistą, który obronił tytuł mistrza olimpijskiego w tej konkurencji, jest Philipp Schoch. Dwukrotnie medalistami olimpijskimi w tej konkurencji zostali również Nevin Galmarini, Žan Košir, Vic Wild i Benjamin Karl. Poniżej przedstawiono wszystkich medalistów z lat 2002–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang Lee Sang-ho 2022, Pekin

Snowboard cross mężczyzn Snowcross, zwany również snowboard crossem i boardercrossem, po raz pierwszy pojawił się w programie olimpijskim igrzysk w Turynie. Poniżej znajduje się zestawienie medalistów w tej konkurencji mężczyzn z lat 2006–2022. Dwóch zawodników obroniło tytuł mistrza olimpijskiego w tej konkurencji, są to Seth Wescott i Pierre Vaultier.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin

Slalom równoległy mężczyzn Snowboardowy slalom równoległy na igrzyskach olimpijskich zaczęto rozgrywać od igrzysk w Soczi. Poniżej przedstawiono medalistów tych zawodów.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2014, Soczi

Slopestyle mężczyzn Wspólnie ze slalomem równoległym do programu olimpijskiego w Soczi wprowadzono również jeszcze jedną konkurencję – slopestyle. Poniżej przedstawiono medalistów w slopestyle’u w latach 2014–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin Su Yiming

Big air mężczyzn W 2018 roku po raz pierwszy przeprowadzono rywalizację olimpijską w big air. Poniżej przedstawiono medalistów tych zawodów w latach 2018–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2018, Pjongczang 2022, Pekin Su Yiming

Slalom gigant kobiet Snowboardowy slalom gigant kobiet był konkurencją olimpijską tylko raz, w 1998 roku. W poniższym zestawieniu przedstawiono medalistki tych zawodów.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1998, Nagano

Half-pipe kobiet Zawody olimpijskie w half-pipie rozgrywane są nieprzerwanie od 1998 roku. W tej konkurencji Kelly Clark zdobyła łącznie trzy medale (w 2002, 2010 i 2014 roku). Jedyną zawodniczką, która w half-pipie obroniła tytuł mistrzyni olimpijskiej, jest Chloe Kim. Ponadto po dwa medale (po jednym złotym i srebrnym) wywalczyły Hannah Teter i Torah Bright. W tabeli ujęto wszystkie medalistki w tej konkurencji w latach 1998–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang Liu Jiayu 2022, Pekin

Slalom gigant równoległy kobiet Rywalizacja olimpijska snowboardzistek w slalomie gigancie równoległym odbywa się od igrzysk w Salt Lake City – konkurencja ta zastąpiła wówczas zawody w slalomie gigancie. W tej konkurencji jedyną dwukrotną mistrzynią olimpijską jest Ester Ledecká. Z kolei Karine Ruby została pierwszą zawodniczką, która stanęła na podium w dwóch konkurencjach snowboardowych – w Nagano zwyciężyła w slalomie gigancie, a w Salt Lake City była druga w slalomie gigancie równoległym. Wśród medalistek w slalomie gigancie równoległym jest również Amelie Kober, która w 2014 roku stanęła na podium olimpijskim także w slalomie równoległym. W tabeli przedstawiono wszystkie medalistki slalomu giganta równoległego kobiet w latach 2002–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin

Snowboard cross kobiet Snowboard cross w programie igrzysk olimpijskich znajduje się od 2006 roku. Dwukrotnie na podium olimpijskim w tej konkurencji stanęły cztery zawodniczki – Lindsey Jacobellis (złoto w Pekinie i srebro w Turynie), Eva Samková (złoto w Soczi i brąz w Pjongczangu), Dominique Maltais (srebro w Soczi i brąz w Turynie) oraz Chloé Trespeuch (srebro w Pekinie i brąz w Soczi). Poniżej zaprezentowano zestawienie medalistek w tej konkurencji w latach 2006–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin

Slalom równoległy kobiet Snowboardowy slalom równoległy na igrzyskach olimpijskich zaczęto rozgrywać od igrzysk w Soczi. Poniżej przedstawiono medalistki tych zawodów.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2014, Soczi

Slopestyle kobiet Wspólnie ze slalomem równoległym do programu olimpijskiego w Soczi wprowadzono również jeszcze jedną konkurencję – slopestyle. Poniżej przedstawiono medalistki w slopestyle’u w latach 2014–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin

Big air kobiet W 2018 roku po raz pierwszy przeprowadzono rywalizację olimpijską w big air. Poniżej przedstawiono medalistki tych zawodów w latach 2018–2022.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2018, Pjongczang 2022, Pekin

Snowboard cross drużynowo Od igrzysk w Pekinie w 2022 roku w programie olimpijskim znajduje się rywalizacja w drużynowym snowboard crossie. W zawodach biorą udział drużyny dwuosobowe, w skład których wchodzi po jednym zawodniku i jednej zawodniczce z danej reprezentacji. Poniżej przedstawiono medalistów w tej konkurencji.

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2022, Pekin USA Nick BaumgartnerLindsey Jacobellis Włochy Omar VisintinMichela Moioli Kanada Éliot GrondinMeryeta O’Dine

Klasyfikacje medalowe Klasyfikacja zawodników

W poniższym zestawieniu ujęto klasyfikację zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal olimpijski w snowboardingu. W przypadku, gdy dwóch lub więcej zawodników zdobyło tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, wzięto pod uwagę najpierw kolejność chronologiczną, a następnie porządek alfabetyczny.

MiejsceZawodnikPaństwoLataLata, w których dany zawodnik zdobywał medale olimpijskie w snowboardingu.ZłotoSrebroBrązRazem1. USA 2006–2018 3 – – 32. Rosja Rosyjski Komitet Olimpijski 2014–2022 2 – 1 33. Szwajcaria 2002–2006 2 – – 23. USA 2006–2010 2 – – 23. Francja 2014–2018 2 – – 26. Austria 2010–2022 1 1 1 36. Japonia 2014–2022 1 1 1 36. Kanada 2018–2022 1 1 1 39. Szwajcaria 2014–2018 1 1 – 29. Su Yiming ChRL 2022 1 1 – 211. USA 1998–2002 1 – 1 212. Kanada 1998 1 – – 112. Szwajcaria 1998 1 – – 112. Kanada 2010 1 – – 112. USA 2014 1 – – 112. Szwajcaria 2014 1 – – 112. USA 2018 1 – – 112. Kanada 2018 1 – – 112. USA 2022 1 – – 112. Austria 2022 1 – – 121. USA 2002–2006 – 2 – 221. Australia 2018–2022 – 2 – 223. Słowenia 2014–2018 – 1 2 324. Kanada 2022 – 1 1 224. Włochy 2022 – 1 1 226. Norwegia 1998 – 1 – 126. Włochy 1998 – 1 – 126. Szwecja 2002 – 1 – 126. Szwajcaria 2006 – 1 – 126. Słowacja 2006 – 1 – 126. Finlandia 2010 – 1 – 126. Kanada 2010 – 1 – 126. Rosja 2014 – 1 – 126. Norwegia 2014 – 1 – 126. Australia 2018 – 1 – 126. USA 2018 – 1 – 126. Lee Sang-ho Korea Południowa 2018 – 1 – 126. Słowenia 2022 – 1 – 126. Norwegia 2022 – 1 – 140. Kanada 2014–2022 – – 3 341. Szwajcaria 1998 – – 1 141. USA 2002 – – 1 141. USA 2002 – – 1 141. Austria 2006 – – 1 141. Finlandia 2006 – – 1 141. Francja 2006 – – 1 141. Francja 2010 – – 1 141. USA 2010 – – 1 141. Francja 2010 – – 1 141. USA 2014 – – 1 141. Japonia 2014 – – 1 141. Hiszpania 2018 – – 1 141. Wielka Brytania 2018 – – 1 141. Szwajcaria 2022 – – 1 1

Klasyfikacja zawodniczek

W poniższym zestawieniu ujęto klasyfikację zawodniczki, które zdobyły przynajmniej jeden medal olimpijski w snowboardingu. W przypadku, gdy dwie lub więcej zawodniczki zdobyły tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, wzięto pod uwagę najpierw kolejność chronologiczną, a następnie porządek alfabetyczny.