Maurice Blondel (ur. 2 listopada 1861, zm. 4 czerwca 1949) – francuski filozof, przedstawiciel modernizmu katolickiego. Poglądy Blondel był krytyczny wobec pozytywizmu i tomizmu, poszukiwał racjonalnych przesłanek wiary poprzez analizę ludzkich działań, co uznał za główne zadanie filozofii. Dowodził występowania w każdym z nich nieusuwalnej dysproporcji między realizacją doraźnych celów a dążeniem do doskonałości i pełni, którego człowiek sam z siebie nie jest w stanie zaspokoić.
Zdaniem Blondela dążenie owo wskazuje, iż przyczyna sprawcza i celowa ludzkiej aktywności ma charakter transcendentny – jest nią Bóg uobecniający się w człowieku, kierujący go ku sobie i oferujący mu spełnienie absolutne, czyli zbawienie. Ku swemu Stwórcy, tak jak człowiek, orientuje się cała rzeczywistość. Teorie Blondela wywarły znaczący wpływ m.in. na myślicieli spod znaku katolickiego modernizmu i na Pierre'a Teilharda de Chardin.
Dzieła L'action. Essai d'une critique de la vie et d'une science de la pratique (1893) La pensée (1934) L'être et les êtres (1935) L'action (1936–37) Exigences philosophiques du christianisme (Filozoficzne wyzwania chrześcijaństwa wyd. pol. "Znak" 1994).
Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Francuscy filozofowie XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1949