Manuela Di Centa (ur. 31 stycznia 1963 w Paluzzy) – włoska biegaczka narciarska i polityk, siedmiokrotna medalistka olimpijska, siedmiokrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera sportowa W Pucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutowała w sezonie 1981/1982. Nie stawała na podium, jednak parę razy zdobyła punkty i zakończyła ten sezon na 22. miejscu. W 1984 po igrzyskach olimpijskich w Sarajewie po kłótni z prezesem Włoskiego Związku Narciarskiego opuściła kadrę narodową, do której powróciła dopiero w sezonie 1986/1987. Pierwszy raz stanęła na podium zawodów PŚ w sezonie 1988/1989, zajmując drugie miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym, rozgrywanym 13 stycznia 1989 w niemieckim Klingenthal. Pierwsze zwycięstwo odniosła prawie rok później, 18 lutego 1990 w szwajcarskiej miejscowości Pontresina, gdzie triumfowała w biegu na 15 km techniką dowolną. Łącznie 35 razy stawała na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 15 razy zwyciężała. Najlepsze wyniki osiągała w sezonach 1993/1994 i 1995/1996, kiedy to wygrała w klasyfikacji generalnej.
Igrzyska olimpijskie w Sarajewie w 1984 były jej olimpijskim debiutem. W swoim najlepszym indywidualnym starcie zajęła tam 24. miejsce w biegu na 5 km techniką klasyczną. Cztery lata później, na igrzyskach w Calgary, zajęła m.in. 6. miejsce w biegu na 20 km techniką dowolną. Swój pierwszy medal olimpijski zdobyła podczas igrzysk w Albertville w 1992, zajmując wraz z Bice Vanzettą, Gabriellą Paruzzi i Stefanią Belmondo trzecie miejsce w sztafecie 4 × 5 km. Największe sukcesy odniosła jednak na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zdobywała medale w każdej z konkurencji biegowych. Złote medale wywalczyła w biegach na 15 km techniką dowolną oraz 30 km techniką klasyczną. Srebrne medale uzyskała w biegu na 5 km techniką klasyczną oraz w biegu pościgowym, w obu przypadkach lepsza okazała się jedynie Rosjanka Lubow Jegorowa. Ponadto Włoszki w tym samym składzie powtórzyły wynik z Albertville i wywalczyły brązowy medal w sztafecie. Manuela Di Centa startowała także na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Indywidualnie zajmowała miejsca w trzeciej dziesiątce, jednak w sztafecie Włoszki w składzie Karin Moroder, Gabriella Paruzzi, Manuela Di Centa i Stefania Belmondo ponownie wywalczyły brązowy medal. Dla Manueli Di Centy był to trzeci brązowy medal olimpijski w sztafecie z rzędu, a także siódmy i ostatni w karierze.
W 1982 zadebiutowała na mistrzostwach świata, biorąc udział w mistrzostwach w Oslo. Jej najlepszym wynikiem indywidualnym było tam 8. miejsce w biegu na 5 km technika dowolną. Jej następną imprezą tego cyklu były dopiero mistrzostwa świata w Lahti rozgrywane w 1989. W swoim najlepszym starcie na tych mistrzostwach, w biegu na 30 km techniką dowolną, zajęła 5. miejsce. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme Manuela Di Centa przed rodzimą publicznością zdobyła jeden srebrny i dwa brązowe medale. Trzecie miejsca zajmowała kolejno w biegu na 5 km stylem klasycznym oraz na dystansie 30 km techniką dowolną. Srebrny zdobyła w sztafecie 4 × 5 km. Kolejne dwa srebrne medale wywalczyła podczas mistrzostw świata w Falun. Pierwszy z nich zdobyła w sztafecie razem z Bice Vanzettą, Gabriellą Paruzzi i Stefanią Belmondo, a drugi w biegu na 30 km techniką dowolną, gdzie szybsza była jedynie jej koleżanka ze sztafety – Stefania Belmondo. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Thunder Bay, wywalczyła srebrny medal na dystansie 30 km stylem dowolnym, ulegając jedynie Rosjance Jelenie Välbe. Na tych samych mistrzostwach zdobyła także brązowy medal w biegu na 5 km techniką dowolną, w którym lepsze okazały się Rosjanki: zwyciężczyni Larisa Łazutina oraz druga na mecie Nina Gawriluk. Mistrzostwa świata w Trondheim były ostatnimi w jej karierze. Nie zdobyła na nich żadnego medalu, w swoim najlepszym starcie, na 15 km techniką dowolną zajęła 12. miejsce.
Zdobyła także brązowy medal na mistrzostwach świata juniorów w biegu na 5 km w 1982.
W klasyfikacji ISK na najlepsze sportsmenki świata roku 1994 zajęła 3. miejsce. W 1996 została nagrodzona medalem Holmenkollen jako pierwszy włoski sportowiec. W 1998 zakończyła karierę sportową.
Działalność zawodowa i polityczna Po zakończeniu sportowej kariery Manuela Di Centa komentowała biegi narciarskie dla stacji RAI. Została także członkinią Włoskiego Komitetu Olimpijskiego, a w 2006 jego wiceprezydentem. Uzyskała reelekcję na kadencję 2009–2012. W 1999 została członkinią Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Funkcję tę sprawowała do 2010. Jako członkini MKOl-u oraz Włoskiego Komitetu Olimpijskiego, a zarazem jako jedna z najbardziej utytułowanych włoskich sportowców, Manuela Di Centa wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Turynie jako jeden z ośmiu chorążych podczas ceremonii otwarcia oraz zamknięcia tych igrzysk. Wręczała także medale najlepszym zawodnikom biegu na 50 km techniką dowolną, w którym złoty medal wywalczył jej młodszy brat, Giorgio Di Centa.
W wyborach w 2006 uzyskała mandat do Izby Deputowanych XV kadencji z listy Forza Italia. W 2008 skutecznie ubiegała się o reelekcję z ramienia Ludu Wolności, zostając posłanką XVI kadencji. Mandat poselski sprawowała do 2013.
Życie prywatne Urodziła się w miejscowości Paluzza w domu swoich rodziców: Marii Luisy (z domu Unfer) i Gaetano Di Centy. Ma dwóch braci: starszego Andreę i młodszego Giorgio, który także jest biegaczem narciarskim.
Jest pierwszą Włoszką, która brała udział aż w pięciu igrzyskach olimpijskich (w latach 1984–1998). Została także pierwszą Włoszką w historii, która zdobyła najwyższy szczyt świata – Mount Everest (8850 m n.p.m.). Dokonała tego w maju 2003, korzystając z dodatkowego tlenu.
Osiągnięcia sportowe Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni28.9 lutego1984 Sarajewo10 km stylem klasycznym31:44,2+2:57,4 Marja-Liisa Hämäläinen24.12 lutego1984 Sarajewo5 km stylem klasycznym17:04,0+1:20,9 Marja-Liisa Hämäläinen9.15 lutego1984 SarajewoSztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Klara Angerer, Paola Pozzoni, Manuela Di Centa, Guidina Dal Sasso1:06:49,7+4:22,626.18 lutego1984 Sarajewo20 km stylem klasycznym1:01:45,0+5:25,5 Marja-Liisa Hämäläinen20.14 lutego1988 Calgary10 km stylem klasycznym30:08,3+1:41,9 Vida Vencienė18.17 lutego1988 Calgary5 km stylem klasycznym15:04,0+53,2 Marjo Matikainen6.25 lutego1988 Calgary20 km stylem dowolnym55:33,6+2:01,6 Tamara Tichonowa12.13 lutego1992 Albertville5 km stylem klasycznym14:13,8+41,6 Marjut Lukkarinen10.15 lutego1992 Albertville5+10 km pościgowy40:07,7+2:02,0 Lubow Jegorowa3.15px17 lutego1992 AlbertvilleSztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Bice Vanzetta, Manuela Di Centa, Gabriella Paruzzi, Stefania Belmondo59:34,8+51,16.21 lutego1992 Albertville30 km stylem dowolnym1:22:30,1+3:34,3 Stefania Belmondo1.15px13 lutego1994 Lillehammer15 km stylem dowolnym39:44,5––2.15px15 lutego1994 Lillehammer5 km stylem klasycznym14:08,8+19,5 Lubow Jegorowa2.15px17 lutego1994 Lillehammer5+10 km pościgowy41:38,9+7,8 Lubow Jegorowa3.15px21 lutego1994 LillehammerSztafeta 4 × 5 km57:12,5+1:30,11.15px24 lutego1994 Lillehammer30 km stylem klasycznym1:25:41,6––21.10 lutego1998 Nagano5 km stylem klasycznym17:37,9+1:11,0 Łarisa Łazutina23.12 lutego1998 Nagano5+10 km pościgowy46:06,9+2:17,2 Łarisa Łazutina3.15px16 lutego1998 NaganoSztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Karin Moroder, Gabriella Paruzzi, Manuela Di Centa, Stefania Belmondo55:13,5+1:39,8
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni17.19 lutego1982 Oslo10 km stylem dowolnym29:25,9? Berit Aunli8.21 lutego1982 Oslo5 km stylem dowolnym14:30,2+1:34,7 Berit Aunli8.17 lutego1989 Lahti10 km stylem klasycznym29:19,0+1:22,3 Marja-Liisa Kirvesniemi7.19 lutego1989 Lahti10 km stylem dowolnym27:04,5+1:24,1 Jelena Välbe6.23 lutego1989 LahtiSztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Gabriella Carrel, Stefania Belmondo, Elena Desideri, Manuela Di Centa54:49,8+3:41,85.25 lutego1989 Lahti30 km stylem dowolnym1:29:59,7+46,6 Jelena Välbe4.10 lutego1991 Val di Fiemme10 km stylem dowolnym28:25,9+32,3 Jelena Välbe3.15px12 lutego1991 Val di Fiemme5 km stylem klasycznym14:04,2+18,9 Trude Dybendahl2.15px14 lutego1991 Val di FiemmeSztafeta 4 × 5 km55:36,6+45,93.15px16 lutego1991 Val di Fiemme30 km stylem dowolnym28:25,9+48,5 Lubow Jegorowa5.19 lutego1993 Falun15 km stylem klasycznym44:49,0+1:21,4 Jelena Välbe10.21 lutego1993 Falun5 km stylem klasycznym14:07,6+23,6 Łarisa Łazutina4.23 lutego1993 Falun5+10 km pościgowy40:19,0+1,4 Stefania Belmondo2.15px25 lutego1993 FalunSztafeta 4 × 5 km54:15,7+19,42.15px27 lutego1993 Falun30 km stylem dowolnym1:22:41,3+13,7 Stefania Belmondo3.15px12 marca1995 Thunder Bay5 km stylem klasycznym15:23,7+34,1 Łarisa Łazutina4.14 marca1995 Thunder Bay5+10 km pościgowy43:19,6+1:03,9 Łarisa Łazutina4.16 marca1995 Thunder BaySztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Guidina Dal Sasso, Manuela Di Centa, Gabriella Paruzzi, Stefania Belmondo53:47,6+2:25,22.15px18 marca1995 Thunder Bay30 km stylem dowolnym1:16:27,3+13,2 Jelena Välbe12.21 lutego1997 Trondheim15 km stylem dowolnym36:28,2+1:54,8 Jelena Välbe34.23 lutego1997 Trondheim5 km stylem klasycznym13:32,7+54,1 Jelena Välbe4.27 lutego1997 TrondheimSztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Gabriella Paruzzi, Stefania Belmondo, Sabina Valbusa, Manuela Di Centa56:40,2+1:01,2
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik Strata Zwyciężczyni11.luty1981 Schonach5 km stylem klasycznym17:27,88+33,74 Anne Jahren6.luty1981 SchonachSztafeta 3 × 5 kmSkład drużyny: Manuela Di Centa, Antonella Bidinot, Marisa Mase52:12,54+3:31,032.15px? marca1982 Murau5 km stylem klasycznym14:07,4+12,1 Hanne Krogstad6.? marca1982 MurauSztafeta 3 × 5 km46:25,3+1:00,5
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1981/1982: 22. sezon 1983/1984: 49. sezon 1986/1987: 49. sezon 1987/1988: 27. sezon 1988/1989: 4. sezon 1989/1990: 5. sezon 1990/1991: 5. sezon 1991/1992: 9. sezon 1992/1993: 5. sezon 1993/1994: 1. sezon 1994/1995: 20. sezon 1995/1996: 1. sezon 1996/1997: 41. sezon 1997/1998: 20.
Zwycięstwa w zawodach Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu1.18 lutego1990 Pontresina15 km stylem dowolnym?2.7 marca1990 Sollefteå30 km stylem dowolnym?3.21 grudnia1993 Dobbiaco15 km stylem klasycznym44:18,64.13 lutego1994 Lillehammer15 km stylem dowolnym39:44,55.24 lutego1994 Lillehammer30 km stylem klasycznym1:25:41,66.6 marca1994 Lahti30 km stylem dowolnym1:22:50,67.12 marca1994 Falun10 km stylem dowolnym28:31,68.20 marca1994 Thunder Bay10 km stylem dowolnym38:18,39.9 stycznia1996 Štrbské Pleso30 km stylem dowolnym1:15:01,410.2 lutego1996 Seefeld10 km stylem dowolnym1:25:29,011.11 lutego1996 Kawgołowo10 km stylem klasycznym29:02,112.24 lutego1996 Trondheim5 km stylem klasycznym13:28,113.25 lutego1996 Trondheim10 km stylem dowolnym41:19,614.2 marca1996 Lahti10 km stylem dowolnym27:38,115.9 marca1996 Falun15 km stylem dowolnym38:17,7
Miejsca na podium