thumb|Kaseta wideo, system VHS thumb|Wymiary różnych rodzajów kaset wideo Kaseta wideo () – kaseta z taśmą magnetyczną przeznaczona do zapisu, przechowywania i późniejszego odtwarzania sygnału audiowizualnego w magnetowidzie (cyfrowego lub analogowego).
Historia Rozwiązania oparte na taśmach magnetycznych zostały pokazane zainteresowanym przedsiębiorstwom telewizyjnym w latach 50. XX wieku. Między innymi w 1958 roku amerykańskie przedsiębiorstwo Ampex wyprodukowało taśmę magnetyczną do rejestracji kolorowych nagrań audiowizualnych. Pierwsze amatorskie standardy budowy i działania kaset wideo oraz odpowiednich urządzeń powstały w latach 70. XX w. Pierwszą kasetę VHS wyprodukowała JVC. W 1975 r. powstał standard Betamax, rok później VHS, a pod koniec lat 70 XX w. format Video 2000.
Standardy różnią się techniką zapisu informacji, szerokością taśmy, maksymalną długością nagrania oraz obudową (kasetą).
W połowie lat 80. XX w. najpopularniejszy w Europie stał się format VHS. Określenie kaseta wideo stało się tożsame właśnie z kasetą VHS. Udoskonaloną formą tego standardu jest kaseta S-VHS.
Inne formaty kasetowe: VHS-C, U-matic (format profesjonalny), Betacam (format profesjonalny), Video 8 mm (taśma 8 mm metaliczna), Hi8, VCR LP (szpulki położone współosiowo), CVC (minikaseta z taśmą 6 mm), V-Cord I i II (pierwszy kasetowy magnetowid domowy), Quasar VX, MiniDV, DVCAM, D-VHS i inne.
W przeciwieństwie do późniejszych płyt DVD, kasety wideo miały możliwość nagrania tylko jednej wersji językowej. Stąd też, miały one ograniczony potencjał dystrybucji i trafiały głównie na rynki zgodne z językiem nagrania.
Zobacz też
kaseta magnetofonowa
Przypisy
Kategoria:Taśmy magnetyczne Kategoria:Nośniki danych Kategoria:Systemy wideo