Brakogonek rurkowargi (Anoura fistulata) – gatunek ssaka z podrodziny jęzorników (Glossophaginae) w obrębie rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego nazwał w 2005 roku amerykańsko-ekwadorski zespół (Amerykanin Nathan Muchhala i Ekwadorczycy Patricio Mena V. & Luis Albuja V.) nadając mu nazwę Anoura fistulata. Holotyp pochodził z Condor Mirador (w pobliżu Destacamento Militar; ) w Cordillera del Cóndor, na wysokości 1750 m n.p.m., w Prowincji Zamora-Chinchipe, w Ekwadorze.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Anoura: gr. przedrostek negatywny αν an; ουρα oura „ogon”. fistulata: „rura trzcinowa”, od findere „podzielić, rozszczepić”.
Zasięg występowania Brakogonek rurkowargi występuje na andyjskich zboczach w Ekwadorze i wschodniej części andyjskich zboczy w Kolumbii, Peru i Boliwii.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 57–67 mm, długość ogona 4–7 mm, długość ucha 12–17 mm, długość tylnej stopy 7–12 mm, długość przedramienia 35–40 mm; masa ciała 9–17 g. Język nietoperza jest wyjątkowo długi (6–8 cm) i nie jest powiązany z podniebieniem i żuchwą, jak u innych ssaków, lecz zaczepiony jest w klatce piersiowej. Tutaj jest otoczony przez specjalną strukturę tkankową, nazwaną rurką (obręczą) językową.
Ekologia Długi język brakogonka rurkowargiego umożliwia żywienie się nektarem roślin dzwonkowatych, np. Centropogon nigricans (roślina ta i Anoura fistulata w trakcie ewolucji uzależniły się od siebie - Centropogon nigricans może być zapylany tylko przez ten gatunek nietoperza).
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Liścionosowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2005 roku