С, с (es) – litera podstawowej cyrylicy, oznaczająca spółgłoskę []. Jej kształt pochodzi od jednego z wariantów greckiej litery Σ (Ϲ ϲ).
W niektórych pozycjach oznacza spółgłoskę miękką: w języku bułgarskim przed И, Ю, Я – []; w języku rosyjskim przed Е, Ё, И, Ь, Ю, Я – []; w języku ukraińskim przed Є (tylko w transkrypcji nazw obcych), І, Ь, Ю, Я, oraz w języku białoruskim przed Е, Ё, І, Ь, Ю, Я – [] lub [] zależnie od dialektu.
Kodowanie
Wariant niewystępujący w Unikodzie
13x13px 11x11px – litera rozszerzonej cyrylicy. Została stworzona przez M. Kułajewa i umieszczona w projekcie alfabetu jego autorstwa, mającego służyć do zapisu języka baszkirskiego. Jej odpowiednikiem w piśmie arabskim była litera , w projekcie alfabetu łacińskiego z 1924 r. dwuznak ThProjekt alfabetu tatarsko-baszkirskiego opublikowano w gazecie „Jeszcze” 18 lipca 1924 r., w alfabecie łacińskim z lat 1930–1940 litera 12x12px. Współcześnie wykorzystuje się natomiast literę Ҫ.
Według stanu z 2019 r. litera nie miała reprezentacji w Unikodzie.
Zobacz też C S
Przypisy
Kategoria:Litery cyrylicy